KPV (Lys-Pro-Val): Οδηγός έρευνας για το αντιφλεγμονώδες τριπεπτίδιο της alpha-MSH
Dr. Sieglinde Klaus
Επιστημονική επιμέλεια · Bergdorf Bioscience
Dr. Sieglinde Klaus
Επιστημονική επιμέλεια · Bergdorf Bioscience
Το KPV είναι το C-τελικό τριπεπτίδιο (υπολείμματα 11-13, Lys-Pro-Val) της άλφα-μελανοκυτταρικής διεγερτικής ορμόνης (alpha-MSH). Η καθοριστική του ιδιότητα στην έρευνα είναι μια έντονη αντιφλεγμονώδης δράση που εκτυλίσσεται σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητα από υποδοχείς και ενδοκυτταρικά: το πεπτίδιο προσλαμβάνεται μέσω του μεταφορέα δι-/τριπεπτιδίων PepT1 σε επιθηλιακά και ανοσοκύτταρα και εκεί αναστέλλει τη μετατόπιση του μεταγραφικού παράγοντα NF-kB στον πυρήνα (Dalmasso et al., 2008).
Το KPV (κωδικός ενός γράμματος K-P-V) είναι ένα βραχύ, γραμμικό τριπεπτίδιο από τα τρία αμινοξέα λυσίνη, προλίνη και βαλίνη. Αντιστοιχεί στα υπολείμματα 11 έως 13 στο C-τελικό άκρο της άλφα-μελανοκυτταρικής διεγερτικής ορμόνης (alpha-MSH), μιας μελανοκορτίνης. Έτσι το KPV ανήκει στην κατηγορία των πεπτιδικών θραυσμάτων που προέρχονται από μελανοκορτίνες. Ο συντακτικός τύπος είναι C16H30N4O4 με μοριακή μάζα περίπου 342,44 g/mol για το ελεύθερο οξύ. Πολλά ωστόσο παρασκευάσματα που χρησιμοποιούνται στην έρευνα βρίσκονται στη N-ακετυλιωμένη και αμιδιωμένη μορφή (Ac-KPV-NH2), η οποία αποκλίνει ελαφρώς στη μάζα.
Αξιοσημείωτο είναι ότι το KPV φέρει το αντιφλεγμονώδες τμήμα της δράσης της alpha-MSH, χωρίς να προκαλεί τα μελαγχρωστικά αποτελέσματα της πλήρους ορμόνης. Σε αντίθεση με την alpha-MSH ή τους αγωνιστές του MC1R τύπου Melanotan, το τριπεπτίδιο δεν ενεργοποιεί την cAMP-διαμεσολαβούμενη απόκριση MC1R στα μελανοκύτταρα, ώστε να μην πυροδοτείται μελάγχρωση (Land, 2012). Μια ξεχωριστή παραλλαγή είναι το ανάλογο D-προλίνης Lys-D-Pro-Val (KdPV), το οποίο είναι σταθεροποιημένο έναντι πρωτεασών και χρησιμοποιείται σε ορισμένες μελέτες (Haddad et al., 2001). Στην ερευνητική πράξη το KPV χρησιμοποιείται κυρίως ως πεπτίδιο-μοντέλο για την ενδοκυτταρική ρύθμιση των φλεγμονωδών σηματοδοτικών οδών.
Ο κυρίαρχος μηχανισμός του KPV είναι ενδοκυτταρικός και σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητος από υποδοχείς. Το τριπεπτίδιο προσλαμβάνεται μέσω του ανθρώπινου μεταφορέα πεπτιδίων PepT1 (hPepT1) σε επιθηλιακά και ανοσοκύτταρα. Η συγγένεια διαφέρει ανάλογα με τον τύπο κυττάρου: στα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα η τιμή Km είναι περίπου 160 uM, στα ανοσοκύτταρα Jurkat περίπου 700 uM (Dalmasso et al., 2008). Μετά την πρόσληψη, το KPV συσσωρεύεται στον κυτταρικό πυρήνα και εκεί αναστέλλει ανταγωνιστικά την αλληλεπίδραση μεταξύ της υπομονάδας NF-kB p65/RelA και της ιμπορτίνης-άλφα3 (στις περιοχές armadillo 7 έως 8). Έτσι εμποδίζεται η μετατόπιση του διμερούς NF-kB στον πυρήνα (Land, 2012).
Επιπλέον, το KPV σταθεροποιεί τον αναστολέα IkB-alpha, αναστρέφοντας τη φωσφορυλίωση και την αποικοδόμησή του, και αναστέλλει τη σηματοδότηση MAPK (Dalmasso et al., 2008; Haddad et al., 2001). Στο καθαρό αποτέλεσμα, συγκεντρώσεις από νανομοριακές έως μικρομοριακές καταστέλλουν προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες όπως IL-6, IL-8, IL-12, IFN-gamma, IL-1beta καθώς και την TNF-alpha-οδηγούμενη δραστικότητα αναφοράς του NF-kB, χωρίς να μειώνουν την αντιφλεγμονώδη IL-10. Μια δευτερεύουσα, εν μέρει διαμεσολαβούμενη από υποδοχείς συνιστώσα μέσω MC3R/MC1R περιγράφεται σε αναπνευστικά και άλλα επιθήλια (Dinparastisaleh und Mirsaeidi, 2021).
Ανεξάρτητα από τις περιγραφόμενες επιδράσεις στη σηματοδότηση, η C-τελική αλληλουχία της alpha-MSH, στην οποία ανήκει το KPV, διαθέτει άμεση αντιμικροβιακή και αντιμυκητιακή δράση. Σε μελέτες αυτή η δράση φάνηκε έναντι του βακτηρίου Staphylococcus aureus καθώς και έναντι του ζυμομύκητα Candida albicans (Cutuli et al., 2000). Αυτή η ιδιότητα είναι μηχανιστικά διαχωρισμένη από τη ρύθμιση του NF-kB και βασίζεται στην άμεση αλληλεπίδραση του πεπτιδίου με τους μικροοργανισμούς.
Σε μια ευρύτερη κατάταξη, η alpha-MSH και τα παράγωγα θραύσματά της συζητούνται ως μια αναδυόμενη κατηγορία αντιφλεγμονωδών και αντιμικροβιακών πεπτιδίων, που συνδυάζουν διπλή λειτουργία ανοσορρύθμισης και άμεσης αναστολής παθογόνων (Singh und Mukhopadhyay, 2014). Αυτός ο συνδυασμός καθιστά το τριπεπτίδιο ενδιαφέρον για τη βασική έρευνα, καθώς ενώνει δύο κατά τα άλλα διαχωρισμένες αρχές δράσης σε ένα πολύ μικρό μόριο. Σημαντική παραμένει η κατάταξη: όλα αυτά τα ευρήματα προέρχονται από in-vitro συστήματα και συστήματα-μοντέλα. Δεν υπάρχουν ελεγχόμενα δεδομένα σε ανθρώπους που να στηρίζουν μια αντιμικροβιακή εφαρμογή στον άνθρωπο. Οι μελέτες υποδεικνύουν απλώς ένα μηχανιστικό δυναμικό, το οποίο παρατηρήθηκε σε προκλινικά συστήματα και αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω έρευνας.
Για το KPV δεν υπάρχουν καθιερωμένες θεραπευτικές δόσεις για τον άνθρωπο. Το πεπτίδιο δεν είναι εγκεκριμένο από τον FDA. Όλα τα αναφερόμενα ερευνητικά στοιχεία προέρχονται από in-vitro και ζωικά μοντέλα. Σε μελέτες κυτταροκαλλιέργειας εμφανίστηκαν αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα σε ένα ευρύ φάσμα συγκεντρώσεων, περίπου από 10 nM έως 100 uM. Σε μελέτες σε επιθήλιο των αεραγωγών χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις από 0,1 έως 10 ug/mL, με δοσοεξαρτώμενη καταστολή να παρατηρείται από τιμές τουλάχιστον 1 ug/mL (Land, 2012).
Στο ζωικό μοντέλο κολίτιδας ποντικιού, το KPV χορηγήθηκε σε συγκέντρωση 100 uM μέσω του πόσιμου νερού. Με αυτόν τον τρόπο μειώθηκε η DSS- και TNBS-επαγόμενη φλεγμονή, και η δραστικότητα της μυελοϋπεροξειδάσης ως δείκτη φλεγμονής μειώθηκε κατά περίπου 50 τοις εκατό (Dalmasso et al., 2008). Αυτή η τοπική δραστικότητα στο έντερο εξηγείται από την PepT1-διαμεσολαβούμενη κυτταρική πρόσληψη απευθείας στον ιστό και όχι από παρατεταμένα συστηματικά επίπεδα.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πρωτόκολλα προμηθευτών και κλινικών, για παράδειγμα 200 έως 500 mcg ανά ημέρα υποδορίως ή φιαλίδια 10 mg από του στόματος. Αυτά τα στοιχεία δεν στηρίζονται από δημοσιευμένα δεδομένα φαρμακοκινητικής ή αποτελεσματικότητας σε ανθρώπους και θα πρέπει να θεωρούνται ανεκδοτικά και μη επικυρωμένα. Όποιος επιθυμεί να υπολογίσει θεωρητικές συγκεντρώσεις, μπορεί να το κάνει στον υπολογισμό KPV στον αριθμομηχανή πεπτιδίων.
Μια ειλικρινής κατάταξη είναι εδώ καθοριστική: το KPV δεν διαθέτει επικυρωμένο συστηματικό χρόνο ημιζωής στον άνθρωπο στην αξιολογημένη επιστημονική βιβλιογραφία. Ο χρόνος ημιζωής στο πλάσμα, η κάθαρση, η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα και η κατανομή στους ιστούς πρακτικά δεν είναι χαρακτηρισμένα στο ανθρώπινο πλαίσιο. Ως απροστάτευτο μικρό πεπτίδιο, το KPV υδρολύεται ταχέως από πεπτιδάσες. Μια μελέτη έδειξε ότι το ακετυλιωμένο KPV αποικοδομήθηκε πλήρως στα τρία αμινοξέα του εντός 24 ωρών από το ένζυμο πρωτεάση (pronase), γεγονός που οδήγησε τους συγγραφείς σε μια γλυκοαλκυλιωτική τροποποίηση για τη βελτίωση της σταθερότητας (Songok et al., 2018).
Συχνά αναφερόμενες τιμές περίπου 30 λεπτών ή περίπου 0,5 ώρες χρόνου ημιζωής στο πλάσμα δεν μπορούν να αναχθούν σε μια πρωτογενή φαρμακοκινητική μελέτη σε ανθρώπους. Φαίνεται να προέρχονται από δευτερογενείς ιστοσελίδες προμηθευτών και θα πρέπει ρητά να αντιμετωπίζονται ως μη επαληθευμένες εκτιμώμενες τιμές και όχι ως τιμές τεκμηριωμένες από τη βιβλιογραφία. Πεπτιδικές δραστικές ουσίες αυτού του μεγέθους πάσχουν γενικά από πρωτεολυτική αστάθεια και βραχύ χρόνο ημιζωής. Καθοριστικό για την κατανόηση είναι ότι η τοπική δραστικότητα του KPV, για παράδειγμα στο έντερο, εξηγείται μέσω της PepT1-διαμεσολαβούμενης κυτταρικής πρόσληψης στον ιστό και όχι μέσω παρατεταμένων συστηματικών συγκεντρώσεων (Dalmasso et al., 2008). Όποιος εργάζεται με δημοσιευμένες τιμές, θα πρέπει να τεκμηριώνει διαφανώς αυτή την αβεβαιότητα.
Για το KPV δεν υπάρχει αξιολογημένο πρωτόκολλο αποθήκευσης ή θερμοκρασίας. Οι ακόλουθες υποδείξεις προέρχονται από γενικές συστάσεις χειρισμού για λυοφιλιωμένα πεπτίδια και όχι από πρωτογενή βιβλιογραφία. Αντίστοιχα, πρέπει να εκλαμβάνονται ως προληπτικά μέτρα και όχι ως επικυρωμένες οδηγίες. Η λυοφιλιωμένη σκόνη αποθηκεύεται για μακροχρόνια φύλαξη τυπικά στους μείον 20 βαθμούς Κελσίου ή ψυχρότερα. Αυτή η σύσταση ακολουθεί τον γενικό χειρισμό μικρών πεπτιδίων, των οποίων η γνωστή ευπάθεια σε πεπτιδάσες υποδεικνύει προστασία από την αποικοδόμηση.
Μετά την ανασύσταση με βακτηριοστατικό ή στείρο νερό, το διάλυμα πρέπει να διατηρείται σε ψύξη στους 2 έως 8 βαθμούς Κελσίου και να χρησιμοποιείται εντός λίγων εβδομάδων. Επαναλαμβανόμενοι κύκλοι κατάψυξης-απόψυξης πρέπει να αποφεύγονται, όπως και η παρατεταμένη έκθεση σε θερμοκρασία δωματίου, καθώς η πρωτεολυτική αστάθεια του τριπεπτιδίου είναι τεκμηριωμένη (Songok et al., 2018). Κατά την προετοιμασία συνιστάται να αφήνετε τον διαλύτη να κυλά αργά κατά μήκος του τοιχώματος του δοχείου, αντί να κατευθύνετε τη ροή απευθείας στη σκόνη, ώστε να ελαχιστοποιείται το μηχανικό στρες. Η καθαρότητα του υλικού εκκίνησης, που συνήθως αναφέρεται με τιμές 98 τοις εκατό ή υψηλότερες, θα πρέπει να τεκμηριώνεται μέσω πιστοποιητικού ανάλυσης, καθώς οι μη ρυθμιζόμενοι ερευνητικοί προμηθευτές μπορούν να παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στην ποιότητα και στο προφίλ προσμείξεων. Μια καθαρή τεκμηρίωση κάθε παρτίδας είναι απαραίτητη για αναπαραγώγιμα ερευνητικά αποτελέσματα.
Για το KPV δεν υπάρχουν ελεγχόμενα δεδομένα ασφάλειας σε ανθρώπους. Σε ανασκοπικές εργασίες, τα ανάλογα της alpha-MSH περιγράφονται γενικά ως ουσίες με ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας, ωστόσο μια ειδική τοξικολογία για το KPV δεν παρουσιάζεται αναλυτικά (Dinparastisaleh und Mirsaeidi, 2021). Ένα σημαντικό διακριτικό χαρακτηριστικό είναι ότι το KPV, σε αντίθεση με την πλήρη alpha-MSH και σε αντίθεση με τους αγωνιστές MC1R τύπου Melanotan, δεν προκαλεί μελάγχρωση. Έτσι εκλείπει μία από τις συχνά συζητούμενες ιδιότητες των πεπτιδίων με βάση τις μελανοκορτίνες.
Εύλογες θεωρητικές και ανεκδοτικές ανησυχίες αφορούν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, μια πιθανή ανοσογονικότητα καθώς και τον κίνδυνο από την καθαρότητα του προϊόντος και προσμείξεις από μη ρυθμιζόμενες ερευνητικές πηγές. Καθώς το KPV καταστέλλει τον μεταγραφικό παράγοντα NF-kB και μετριάζει τις έμφυτες αποκρίσεις κυτταροκινών, ευρείες ή χρόνιες ανοσοκατασταλτικές επιδράσεις αποτελούν μια εύλογη, αλλά μέχρι σήμερα αμελέτητη πτυχή. Οι μελέτες υποδεικνύουν ότι η δράση αφορά επιλεκτικά τις προφλεγμονώδεις σηματοδοτικές οδούς, ωστόσο λείπουν εντελώς μακροχρόνια δεδομένα για πιθανές συνέπειες μιας μόνιμης καταστολής της έμφυτης ανοσοαπόκρισης. Το KPV προορίζεται αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς και δεν προορίζεται για θεραπευτική εφαρμογή στον άνθρωπο. Κάθε εργασία με το πεπτίδιο θα πρέπει να γίνεται υπό εργαστηριακές συνθήκες και με τεκμηριωμένα μέτρα ασφάλειας.
Το KPV διακρίνεται σαφώς από άλλα ερευνητικά πεπτίδια ως προς την προέλευση, το μέγεθος και τον μηχανισμό δράσης. Σε σχέση με το BPC-157 η διαφορά είναι θεμελιώδης: το BPC-157 είναι ένα συνθετικό θραύσμα από 15 αμινοξέα του ανθρώπινου γαστρικού Body Protection Compound και συνδέεται στην έρευνα με την αγγειογένεση μέσω της σηματοδοτικής οδού VEGFR2-eNOS, καθώς και με την αναγέννηση ιστών, τενόντων και εντέρου. Το KPV αντιθέτως είναι ένα τριπεπτίδιο από τρία αμινοξέα με χαρακτηριστικό την PepT1-εξαρτώμενη ενδοκυτταρική αναστολή του NF-kB. Η μητρική δομή, το μέγεθος, η οδός μεταφοράς και ο πρωτογενής μηχανισμός διαφέρουν εντελώς (Dalmasso et al., 2008; Land, 2012).
Το Selank είναι ένα συνθετικό ανάλογο επταπεπτιδίου του ανοσορρυθμιστικού πεπτιδίου Tuftsin, που αναπτύχθηκε ως ουσία με αγχολυτική και νοοτροπική δράση μέσω GABAεργικών, μονοαμινεργικών και BDNF σηματοδοτικών οδών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Το KPV δεν είναι νευροδραστικό και δρα στη φλεγμονή NF-kB σε περιφερικό και επιθηλιακό επίπεδο. Η προέλευση και το σύστημα-στόχος δεν συγγενεύουν. Η Thymosin Alpha-1 τέλος είναι ένα θυμικό πεπτίδιο από 28 αμινοξέα, που δρα ευρέως ανοσοδιεγερτικά, προάγοντας την ωρίμανση των Τ-κυττάρων καθώς και τη σηματοδότηση TLR και δενδριτικών κυττάρων. Το KPV, με τον ανοσοκατασταλτικό, αντιφλεγμονώδη προσανατολισμό του, βρίσκεται στο αντίθετο άκρο του ανοσορρυθμιστικού φάσματος και διαφέρει εντελώς ως προς το μέγεθος και την πηγή.
Αυτή η ερώτηση είναι κεντρική για την κατανόηση της εκλεκτικότητας του KPV. Η πλήρης alpha-MSH ενεργοποιεί τον υποδοχέα μελανοκορτίνης-1 (MC1R) στα μελανοκύτταρα και πυροδοτεί έτσι μια cAMP-διαμεσολαβούμενη απόκριση, που οδηγεί στον σχηματισμό μελανίνης και έτσι στη μελάγχρωση. Ακριβώς αυτόν τον άξονα εκμεταλλεύονται οι αγωνιστές MC1R τύπου Melanotan. Το KPV ως C-τελικό τριπεπτίδιο φέρει ωστόσο την αντιφλεγμονώδη δράση της ορμόνης, χωρίς να πυροδοτεί τη μελαγχρωστική απόκριση MC1R-cAMP στα μελανοκύτταρα (Land, 2012).
Ο λόγος βρίσκεται στον κυρίαρχο, ανεξάρτητο από υποδοχείς τρόπο δράσης του τριπεπτιδίου. Ενώ η μελάγχρωση απαιτεί μια πλήρη, κλασική ενεργοποίηση υποδοχέα, η αντιφλεγμονώδης δράση του KPV βασίζεται κυρίως στην ενδοκυτταρική αναστολή της μετατόπισης του NF-kB στον πυρήνα μετά την πρόσληψη μέσω PepT1. Μια δευτερεύουσα, εν μέρει διαμεσολαβούμενη από υποδοχείς συνιστώσα μέσω MC3R και MC1R περιγράφεται μεν σε αναπνευστικά και άλλα επιθήλια, ωστόσο δεν επαρκεί για να εκκινήσει τη μελαγχρωστική cAMP-καταρράκτη στα μελανοκύτταρα (Dinparastisaleh und Mirsaeidi, 2021). Για την έρευνα αυτός ο διαχωρισμός σημαίνει ότι οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του συστήματος alpha-MSH μπορούν να μελετηθούν, χωρίς να εισαχθεί το συγχυτικό μελαγχρωστικό αποτέλεσμα. Αυτή η εκλεκτικότητα είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το KPV απέκτησε σημασία ως πεπτίδιο-μοντέλο για τη διαμεσολαβούμενη από μελανοκορτίνες ρύθμιση της φλεγμονής.
Ο μεταφορέας PepT1 είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε γιατί το KPV μπορεί να είναι τοπικά δραστικό παρά την έλλειψη συστηματικής σταθερότητας. Η PepT1 είναι ένας μεταφορέας δι- και τριπεπτιδίων, που εκφράζεται σε εντερικά επιθηλιακά κύτταρα και σε ανοσοκύτταρα. Μέσω αυτής το KPV εισέρχεται στο εσωτερικό του κυττάρου, όπου αναπτύσσει την αντιφλεγμονώδη δράση του. Η συγγένεια εξαρτάται από τον ιστό: στα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα η τιμή Km είναι περίπου 160 uM, στα ανοσοκύτταρα Jurkat περίπου 700 uM (Dalmasso et al., 2008).
Αυτή η συνδεδεμένη με μεταφορέα πρόσληψη εξηγεί το φαινομενικό παράδοξο μεταξύ της ταχείας πρωτεολυτικής αστάθειας και της τεκμηριωμένης τοπικής δραστικότητας. Στο μοντέλο κολίτιδας ποντικιού η φλεγμονή μειώθηκε παρά τη γνωστή ευπάθεια του πεπτιδίου σε πεπτιδάσες, επειδή η PepT1 μεταφέρει το τριπεπτίδιο απευθείας στο πάσχον εντερικό κύτταρο, πριν καν χρειαστεί συστηματική μεταφορά. Η δραστικότητα είναι έτσι ζήτημα τοπικής κυτταρικής πρόσληψης και όχι συστηματικής έκθεσης. Για την έρευνα προκύπτει από αυτό μια σαφής μηχανιστική εικόνα: ιστοί με υψηλή έκφραση PepT1, ιδιαίτερα το εντερικό επιθήλιο, είναι τα πιο εύλογα συστήματα-μοντέλα για τη μελέτη του KPV. Οι μελέτες υποδεικνύουν ότι η αναστολή του NF-kB δρα πιο αποτελεσματικά εκεί όπου ο μεταφορέας καθιστά δυνατή την ενδοκυτταρική συσσώρευση του πεπτιδίου.
Όχι. Το KPV δεν είναι εγκεκριμένο από τον FDA ή από κάποια αντίστοιχη αρχή και δεν διαθέτει καθιερωμένες θεραπευτικές δόσεις για τον άνθρωπο. Όλα τα διαθέσιμα δεδομένα προέρχονται από in-vitro και ζωικά μοντέλα, και το πεπτίδιο προορίζεται αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς (Dalmasso et al., 2008).
Ένας επικυρωμένος συστηματικός χρόνος ημιζωής στον άνθρωπο δεν υπάρχει στην επιστημονική βιβλιογραφία. Συχνά αναφερόμενες τιμές περίπου 30 λεπτών δεν μπορούν να αναχθούν σε μια πρωτογενή φαρμακοκινητική μελέτη σε ανθρώπους και θεωρούνται μη επαληθευμένες εκτιμώμενες τιμές. Ως απροστάτευτο τριπεπτίδιο, το KPV αποικοδομείται ταχέως από πεπτιδάσες (Songok et al., 2018).
Όχι. Σε αντίθεση με την πλήρη alpha-MSH ή τους αγωνιστές MC1R τύπου Melanotan, το KPV δεν πυροδοτεί τη μελαγχρωστική απόκριση MC1R-cAMP στα μελανοκύτταρα και έτσι φέρει την αντιφλεγμονώδη δράση χωρίς μελαγχρωστικά αποτελέσματα (Land, 2012).
Σύμφωνα με προληπτική σύσταση από τον γενικό χειρισμό πεπτιδίων, το ανασυσταθέν διάλυμα διατηρείται σε ψύξη στους 2 έως 8 βαθμούς Κελσίου και χρησιμοποιείται εντός λίγων εβδομάδων. Επαναλαμβανόμενοι κύκλοι κατάψυξης-απόψυξης και παρατεταμένη θερμοκρασία δωματίου πρέπει να αποφεύγονται λόγω της τεκμηριωμένης πρωτεολυτικής αστάθειας (Songok et al., 2018).
Το KPV δρα αντιφλεγμονώδικα και ανοσοκατασταλτικά, μετριάζοντας το NF-kB και τις προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες. Η Thymosin Alpha-1 αντιθέτως είναι ένα σαφώς μεγαλύτερο πεπτίδιο από 28 αμινοξέα και δρα ανοσοδιεγερτικά. Και τα δύο βρίσκονται στα αντίθετα άκρα του ανοσορρυθμιστικού φάσματος (Dinparastisaleh und Mirsaeidi, 2021).
Μόνο για ερευνητικούς σκοπούς. Δεν προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση. Επιστημονική επιμέλεια: Dr. Sieglinde Klaus