Semax: przewodnik dotyczący działania, dawkowania i badań nad nootropowym neuropeptydem
Dr. Sieglinde Klaus
Redakcja naukowa · Bergdorf Bioscience

Spis tresci
- 01Czym jest Semax i jak został opracowany?
- 02Jak Semax działa na poziomie molekularnym?
- 03Jaką rolę pełni Semax w regulacji neurotrofin?
- 04Jakie efekty neuroprotekcyjne wykazuje Semax w niedokrwieniu mózgu?
- 05Jakie dawkowanie stosuje się w badaniach?
- 06Jak szybko działa Semax i jak długo utrzymują się efekty?
- 07Jak prawidłowo przechowywać i rekonstytuować Semax?
- 08Jaką czystość powinien mieć Semax do celów badawczych?
- 09Czym Semax różni się od Selanku i innych neuropeptydów?
- 10Jakie dane bezpieczeństwa są dostępne z badań?
- Czy Semax jest dopuszczony do spożycia przez ludzi?
- Jak rekonstytuować liofilizowany Semax?
- Czy Semax można łączyć z innymi peptydami badawczymi?
- Jak odbywa się wysyłka Semaxu w Bergdorf Bio?
- Jakiej jakości partii mogę oczekiwać?
Semax (Met-Glu-His-Phe-Pro-Gly-Pro) to syntetyczny heptapeptyd i analog hormonu adrenokortykotropowego ACTH(4-10), który w badaniach neurobiologicznych zyskuje coraz większe znaczenie ze względu na właściwości nootropowe, neuroprotekcyjne i neurotroficzne. Peptyd opracowany w moskiewskim Instytucie Genetyki Molekularnej aktywuje receptory melanokortynowe (MC3/MC4) i podwyższa ekspresję BDNF, NGF oraz TrkB, nie wywołując przy tym hormonalnych efektów pełnej cząsteczki ACTH.
Czym jest Semax i jak został opracowany?
Semax został zsyntetyzowany w latach 80. XX wieku w Instytucie Genetyki Molekularnej Rosyjskiej Akademii Nauk jako terapeutyczny analog ACTH(4-10). Zespół badawczy Myasojedowa stawiał sobie za cel zachowanie poznawczych efektów naturalnego fragmentu ACTH przy jednoczesnym wyeliminowaniu niepożądanych działań hormonalnych. Rezultatem był heptapeptyd o sekwencji aminokwasowej Met-Glu-His-Phe-Pro-Gly-Pro, w którym C-końcowy ogon Pro-Gly-Pro istotnie zwiększa stabilność enzymatyczną w porównaniu z naturalnym fragmentem ACTH(4-7) Myasojedow i in., 1997. Łańcuch peptydowy ma masę cząsteczkową około 813 Da i występuje jako liofilizowany proszek o barwie białej do kremowej, dobrze rozpuszczalny w wodzie. W przeciwieństwie do samego ACTH Semax nie wpływa ani na produkcję kortyzolu, ani na inne steroidy nadnerczowe; jego aktywność biologiczna ogranicza się do mechanizmów ośrodkowych, takich jak modulacja neurotrofin oraz oddziaływanie na układ dopaminergiczny i serotoninergiczny. Ta cecha czyni Semax interesującym narzędziem dla badań podstawowych nad poznaniem, neuroprotekcją i plastycznością synaptyczną.
Jak Semax działa na poziomie molekularnym?
Działanie Semaxu opiera się na kilku równolegle przebiegających mechanizmach molekularnych. Po pierwsze, peptyd specyficznie wiąże się z receptorami w przodomózgowiu podstawnym ze stałą dysocjacji 2,4 ± 1,0 nM; wiązanie to jest zależne od czasu, zależne od wapnia i odwracalne Dolotow i in., 2006. Po drugie, Semax aktywuje receptory melanokortynowe podtypów MC3 i MC4, eksprymowane w hipokampie, korze mózgu i podwzgórzu i uczestniczące w regulacji procesów uczenia się, motywacji i neuroprotekcji. Po trzecie, peptyd wykazuje hamujące działanie na enkefalinazy, dzięki czemu endogenne peptydy opioidowe są wolniej rozkładane. Szczególnie dobrze udokumentowany efekt dotyczy układu neurotransmiterów: w badaniu na szczurach zawartość kwasu 5-hydroksyindolooctowego (5-HIAA) w tkance prążkowia dwie godziny po podaniu Semaxu wzrosła o 25%, a stężenie zewnątrzkomórkowego 5-HIAA w ciągu od jednej do czterech godzin zwiększyło się do nawet 180% wartości wyjściowej Jeremin i in., 2005. Ponadto wykazano wzrost aktywności dopaminergicznej w układzie mezolimbicznym; oba systemy neurotransmiterów odgrywają kluczową rolę w procesach poznawczych i regulacji nastroju.
Jaką rolę pełni Semax w regulacji neurotrofin?
Zdolność Semaxu do podwyższania ekspresji neurotrofin należy do najlepiej zbadanych właściwości tego peptydu. Neurotrofiny, takie jak BDNF (czynnik neurotroficzny pochodzenia mózgowego) i NGF (czynnik wzrostu nerwów), są kluczowymi białkami dla przeżywalności neuronów, plastyczności synaptycznej i tworzenia pamięci. Po donosowym podaniu Semaxu w dawce 50 µg/kg u szczurów odnotowano istotne zwiększenie stężenia białka BDNF w przodomózgowiu podstawnym w ciągu 30 minut Dolotow i in., 2006. Równolegle Agapowa i współpracownicy wykazali, że Semax zależnie od czasu stymuluje ekspresję genową zarówno BDNF, jak i NGF w hipokampie, korze czołowej i siatkówce, przy czym maksymalne podwyższenie w hipokampie osiągano po trzech godzinach Agapowa i in., 2007. Szczególnie istotne jest jednoczesne aktywowanie receptora TrkB, wysokopowinowactwego receptora dla BDNF, ponieważ dopiero koekspresja neurotrofiny i receptora uruchamia skuteczną neuroprotekcyjną kaskadę sygnałową Dolotow i in., 2006. Wyniki te sugerują, że Semax aktywuje skoordynowanie cały sieciowy układ sygnałowy neurotrofin, co tłumaczy jego właściwości neuroprotekcyjne na poziomie molekularnym.
Jakie efekty neuroprotekcyjne wykazuje Semax w niedokrwieniu mózgu?
Właściwości neuroprotekcyjne Semaxu zostały intensywnie zbadane w kontekście niedokrwienia mózgu, czyli obszarze badawczym o wysokim znaczeniu klinicznym. W modelu szczurzym z trwałą okluzją tętnicy środkowej mózgu (pMCAO) Semax nasilał transkrypcję BDNF, TrkC i TrkA trzy godziny po okluzji oraz NT-3 i NGF 24 godziny po okluzji Szadrina i in., 2009. Ta rozłożona w czasie aktywacja kilku genów neurotrofin wskazuje na zorganizowany mechanizm ochronny, który adresuje różne fazy kaskady niedokrwiennej. Na poziomie transkryptomu obszerne badanie Filipenkowa i współpracowników wykazało, że Semax po niedokrwieniu i reperfuzji hamuje ekspresję genów związanych z procesami zapalnymi, a jednocześnie aktywuje geny związane z neurotransmisją Filipenkow i in., 2020. Konkretnie obserwowano redukcję prozapalnych cytokin i podwyższenie ekspresji genów dla białek pęcherzyków synaptycznych. Warto odnotować, że nie tylko sam Semax, lecz również jego główny metabolit Pro-Gly-Pro (PGP) wywiera neuroprotekcyjne efekty transkrypcyjne, co sugeruje przedłużoną aktywność biologiczną wykraczającą poza rozkład peptydu macierzystego.
Jakie dawkowanie stosuje się w badaniach?
Opisywane w literaturze dawkowania różnią się znacznie w zależności od modelu badawczego i drogi podania. W badaniach na zwierzętach standardowy zakres dawek wynosi od 50 do 600 µg/kg donosowo; większość opublikowanych badań nad efektami poznawczymi i neuroprotekcyjnymi stosuje 50 µg/kg jako dawkę referencyjną. W badaniach u ludzi nad potencjałem nootropowym analizowano dawkowanie od 200 do 600 µg donosowo, od jednego do trzech razy dziennie, w okresach od 10 do 14 dni Myasojedow i in., 1997. Dla wskazań ostrych, takich jak udar niedokrwienny mózgu, w badaniach klinicznych stosowano znacznie wyższe dawki wynoszące 6 mg dwa razy dziennie (łącznie 12 mg na dobę) donosowo, przy czym leczenie rozpoczynano w ciągu 6 do 12 godzin od zdarzenia i kontynuowano przez 5 do 10 dni. Podanie donosowe jest preferowaną drogą podania, ponieważ Semax tą drogą dociera do mózgu szczurów w ciągu dwóch minut; wykazano 0,093% wprowadzonej radioaktywności na gram tkanki mózgowej, z czego 80% należało do nienaruszonej cząsteczki Semaxu Głazowa i in., 2006. Bergdorf Bio oferuje Semax w fiolkach 10 mg, które umożliwiają precyzyjne dawkowanie dla różnych protokołów badawczych. Zamów Semax teraz
Jak szybko działa Semax i jak długo utrzymują się efekty?
Farmakokinetykę Semaxu charakteryzuje szybki początek działania i zaskakująco długi czas działania, mimo że okres półtrwania samego peptydu w osoczu wynosi jedynie około 2 do 3 minut. Ta pozorna rozbieżność tłumaczy się szybką penetracją do OUN i wtórną aktywacją wewnątrzkomórkowych kaskad sygnałowych, których działanie wykracza daleko poza obecność cząsteczki macierzystej. Po podaniu donosowym Semax dociera do mózgu w ciągu dwóch minut, przy czym rozkład odbywa się głównie przez peptydazy, a tripeptydowy metabolit Pro-Gly-Pro jest wykrywany w próbkach biologicznych jako główny produkt rozpadu Głazowa i in., 2006. Pomimo krótkiego okresu półtrwania nienaruszonego peptydu funkcjonalne efekty na pamięć i uwagę utrzymują się od 20 do 24 godzin; przypisuje się to długotrwałemu podwyższeniu BDNF i NGF, których stężenia białkowe pozostają podwyższone przez godziny. Wydalanie odbywa się przez nerki. W praktyce badawczej ta farmakokinetyka oznacza, że jedno- lub dwukrotne dzienne podanie może wystarczyć do utrzymania stałych efektów neurotroficznych w okresie eksperymentu. Wysoka rozpuszczalność liofilizowanego proszku w wodzie ułatwia rekonstytucję i przygotowywanie precyzyjnych serii rozcieńczeń.
Jak prawidłowo przechowywać i rekonstytuować Semax?
Właściwe przechowywanie i postępowanie z Semaxem ma decydujące znaczenie dla zachowania integralności peptydowej i odtwarzalności wyników eksperymentów. Liofilizowany Semax należy przechowywać w temperaturze 2 do 8°C; do długotrwałego przechowywania przez kilka miesięcy zaleca się temperaturę -20°C lub niższą. W temperaturze pokojowej liofilizowany proszek pozostaje stabilny przez około trzy tygodnie, co umożliwia wysyłkę z kontrolą temperatury. Główne ścieżki rozkładu obejmują utlenianie N-końcowej reszty metioniny, hydrolizę wiązania peptydowego (zwłaszcza w wiązaniach Pro-Gly) oraz deamidację. Działania ochronne obejmują przechowywanie w atmosferze gazu obojętnego (azot lub argon), dodanie przeciwutleniaczy, takich jak 0,1% kwasu askorbinowego, do roztworów odtworzonych oraz stosowanie buforów i pojemników wolnych od metali. Po rekonstytucji wodą bakteriostatyczną roztwór jest stabilny w temperaturze 2 do 8°C przez około 30 dni; dla dłuższego przechowywania należy go zamrozić w temperaturze -18°C. Należy unikać wielokrotnych cykli zamrażania i rozmrażania, ponieważ istotnie zmniejszają one stabilność peptydu. Dodanie zaróbek, takich jak trehaloza, mannitol lub glicerol (1 do 5%), może poprawić stabilność odtworzonych roztworów w cyklach zamrażania i rozmrażania. Bergdorf Bio dostarcza wszystkie fiolki Semaxu w transporcie chłodzonym z pełną dokumentacją partii oraz dołączonym certyfikatem analizy (CoA).
Jaką czystość powinien mieć Semax do celów badawczych?
Czystość peptydu badawczego jest krytycznym parametrem jakości, który bezpośrednio wpływa na wiarygodność wyników eksperymentalnych. Dla odtwarzalnych wyników badawczych z Semaxem zaleca się czystość co najmniej 98%; Bergdorf Bio dostarcza Semax z czystością weryfikowaną metodą HPLC na poziomie ≥99%. Analiza odbywa się metodą HPLC z odwróconą fazą (RP-HPLC), będącą złotym standardem oznaczania czystości syntetycznych peptydów. Możliwe zanieczyszczenia obejmują sekwencje skróconych form z syntezy fazy stałej, warianty z delecjami i insercjami oraz produkty utleniania N-końcowej metioniny. Certyfikat analizy (CoA) powinien obok wartości czystości HPLC zawierać również widmo masowe (MS) potwierdzające prawidłową masę cząsteczkową. Przy interpretacji wyników badań należy uwzględnić, że nawet niewielkie zanieczyszczenia rzędu 1 do 2% mogą zawierać biologicznie aktywne fragmenty fałszujące wynik; dotyczy to zwłaszcza badań nad ekspresją neurotrofin, w których już nanomolarne stężenia wywołują efekty. Bergdorf Bio dla każdej partii dostarcza pełną dokumentację obejmującą chromatogram HPLC i widmo masowe, co zapewnia porównywalność między partiami. Produkcja zgodna z GMP oraz identyfikowalność partii pozwalają precyzyjnie przypisać wyniki eksperymentalne do konkretnej partii produkcyjnej.
Czym Semax różni się od Selanku i innych neuropeptydów?
Semax jest często omawiany w kontekście innych neuropeptydów, w szczególności Selanku, kolejnego peptydu opracowanego w instytucie moskiewskim. Podczas gdy Semax jest analogiem ACTH(4-10) i działa głównie poprzez receptory melanokortynowe oraz modulację neurotrofin, Selank jest analogiem tuftsyny (Thr-Lys-Pro-Arg-Pro-Gly-Pro), który wywiera głównie efekty anksjolityczne i immunomodulujące poprzez endogenny układ opioidowy oraz mechanizmy GABAergiczne. Oba peptydy mają wspólny stabilizujący C-końcowy ogon Pro-Gly-Pro. Najważniejsza różnica leży w pierwotnym profilu działania: Semax wykazuje silniejsze efekty nootropowe i neuroprotekcyjne z wyraźnym podwyższeniem BDNF, podczas gdy Selank działa głównie anksjolitycznie i moduluje ekspresję podjednostek receptora GABA. W praktyce badawczej peptydy stosuje się celowo w zależności od postawionego pytania: Semax do badań nad poznaniem, neuroprotekcją i plastycznością synaptyczną; Selank do badań nad zachowaniami lękowymi i regulacją odporności. Kombinacja obu peptydów była analizowana w niektórych protokołach badawczych, jednak dane na ten temat są ograniczone. Sekwencja aminokwasowa, masa cząsteczkowa (Semax: ok. 813 Da; Selank: ok. 751 Da) i specyficzność receptorowa różnią się zasadniczo, dlatego bezpośrednie zastąpienie jednego drugim w protokołach badawczych nie byłoby uzasadnione.
Jakie dane bezpieczeństwa są dostępne z badań?
Dostępna literatura badawcza dotycząca Semaxu wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa, przy czym dane pochodzą głównie z badań na zwierzętach i ograniczonej liczby badań u ludzi. W badaniach przedklinicznych szczury przy dawkach do 600 µg/kg donosowo nie wykazywały istotnych zaburzeń behawioralnych ani zmian histopatologicznych. Peptyd nie wpływa ani na stężenie kortyzolu, ani na inne steroidy nadnerczowe, ponieważ nie wykazuje powinowactwa do receptorów ACTH w nadnerczach. W badaniach u ludzi przy badanych dawkach od 200 do 600 µg donosowo nie zgłaszano poważnych działań niepożądanych; okazjonalnie udokumentowano łagodne podrażnienia nosa i przemijające bóle głowy Myasojedow i in., 1997. Warto podkreślić, że bezpieczeństwo długoterminowe przy wielokrotnym stosowaniu nie zostało jeszcze szeroko scharakteryzowane, a dostępne badania u ludzi pochodzą głównie z literatury rosyjskiej, której dostęp i ocena mogą być ograniczone. Badacze powinni przy interpretacji danych bezpieczeństwa uwzględniać, że większość wyników uzyskano na modelach mysich i bezpośrednie przeniesienie na inne gatunki nie jest automatycznie uzasadnione. Peptyd jest przeznaczony wyłącznie do celów badawczych.
Czy Semax jest dopuszczony do spożycia przez ludzi?
Nie. Semax jest dystrybuowany wyłącznie jako substancja badawcza i nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi. W Rosji istnieją zarejestrowane formulacje farmaceutyczne, jednak ich status regulacyjny nie przenosi się na UE ani inne jurysdykcje.
Jak rekonstytuować liofilizowany Semax?
Liofilizowany Semax rekonstytuuje się przez powolne dodanie wody bakteriostatycznej (0,9% alkoholu benzylowego) wzdłuż wewnętrznej ściany fiolki. Roztworu nie należy wstrząsać, a mieszać poprzez delikatne obracanie. Po rekonstytucji peptyd jest stabilny w temperaturze 2 do 8°C przez około 30 dni.
Czy Semax można łączyć z innymi peptydami badawczymi?
W literaturze badawczej znajdują się protokoły stosujące Semax w kombinacji z Selankiem lub innymi neuropeptydami. Ponieważ interakcje nie są szeroko scharakteryzowane, każdą kombinację należy walidować w kontrolowanym układzie doświadczalnym.
Jak odbywa się wysyłka Semaxu w Bergdorf Bio?
Wszystkie fiolki Semaxu są wysyłane w transporcie chłodzonym z kontrolą temperatury. Powyżej wartości zamówienia 250 € wysyłka na terenie UE jest bezpłatna; czas dostawy wynosi 5 do 9 dni roboczych. Do każdej przesyłki dołączony jest certyfikat analizy z wartością czystości HPLC i widmem masowym.
Jakiej jakości partii mogę oczekiwać?
Bergdorf Bio dostarcza Semax z czystością ≥99% weryfikowaną metodą HPLC i pełną dokumentacją partii. Każda partia jest identyfikowalna, a certyfikat analizy obejmuje chromatogram HPLC, widmo masowe oraz informacje dotyczące sekwencji aminokwasowej.
Zrodla
- Asmarin IP, et al. A nootropic adrenocorticotropin analog 4-10-semax (l5 years experience in its design and study)]. Zhurnal vysshei nervnoi deiatelnosti imeni I P Pavlova. 1997.PMID
- https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16635254/
- Eremin KO, et al. Semax, an ACTH(4-10) analogue with nootropic properties, activates dopaminergic and serotoninergic brain systems in rodents. Neurochemical research. 2005.PMID
- Shadrina M, et al. Comparison of the temporary dynamics of NGF and BDNF gene expression in rat hippocampus, frontal cortex, and retina under Semax action. Journal of molecular neuroscience : MN. 2010.PMID
- https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16996037/
- https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19633950/
