Etki mekanizması
Preklinik modellerde BPC-157 için bildirilen aktivite öncelikle nitrik oksit sistemi üzerinden açıklanmaktadır: peptit uygulanması NO sentezini (eNOS) modüle eder ve kemirgen deneylerinde hem NO blokajına (L-NAME) hem de NO fazlalığına (L-arginin) karşı etki gösterir. Hücre temelli çalışmalar, aşağı akım Akt/eNOS sinyallemesiyle birlikte VEGFR2 aktivasyonunu bildirmektedir; bu durum, bu modellerde gözlenen anjiyogenez ve granülasyon dokusu oluşumuyla ilişkilendirilmektedir. Bildirilen diğer etkiler arasında FAK-paxillin yolağı aracılığıyla artmış hücre göçü, kolajen ve büyüme faktörü genleriyle ilişkili olarak Egr-1 ve korepresörü NAB2'nin değişmiş ekspresyonu, tendon fibroblastlarında büyüme hormonu reseptörünün yukarı düzenlenmesi, NF-κB'ye bağımlı proinflamatuvar sinyallemenin azaltılması ve intestinal bariyerin stabilizasyonu yer almaktadır. Bu ifadelerin tümü hayvan ve hücre deneylerinden kaynaklanmaktadır; insanlarda hiçbir mekanizma doğrulanmamıştır.
Kanıt düzeyi
BPC-157 için kanıt tabanı neredeyse tamamen prekliniktir. Aşil tendonu transeksiyonu, kas yaralanması, kolit, NSAID ile indüklenen mukozal lezyonlar ve fistül modelleri dahil olmak üzere çok sayıda kemirgen çalışması bulunmaktadır; bunlar fibroblastlar ve endotelyal hücreler üzerindeki in vitro çalışmalarla tamamlanmaktadır. Bu yayınların büyük bir bölümü Zagreb'deki P. Sikiric çevresindeki aynı araştırma grubundan kaynaklanmış ve dar bir dergi çevresinde yayımlanmıştır; bağımsız replikasyonlar ve resmi kalite değerlendirmesi içeren sistematik derlemeler büyük ölçüde bulunmamaktadır. Yayımlanmış sonuçları olan kontrollü, hakem değerlendirmeli insan çalışması mevcut değildir. Klinik araştırma kayıtlarında, 2015 tarihli, kayıttan bu yana durumu bilinmeyen ve sonuçları yayımlanmamış bir PCO-02 faz 1 çalışması ile 2026'da başlatılan, halen katılımcı alan ve yine sonuçları bulunmayan akut hamstring yaralanmasına ilişkin bir faz 2 çalışması yer almaktadır. Hiçbir bölgede tıbbi ürün onayı bulunmamaktadır. Farmakokinetik açısından yayımlanmış bir hayvan çalışması mevcuttur (He et al., 2022): sıçanlarda ve beagle köpeklerinde intravenöz uygulama sonrası eliminasyon yarı ömrü 30 dakikanın altında ölçülmüş, intramüsküler uygulamada mutlak biyoyararlanım sıçanlarda yaklaşık yüzde 14 ila 19, köpeklerde ise yüzde 45 ila 51 olmuştur. İkincil kaynaklarda dolaşan çok saatlik yarı ömür değerleri bu verilerle desteklenmemektedir; kinetik, biyoyararlanım ve güvenliliğe ilişkin güvenilir insan verileri bulunmamaktadır.
Depolama ve taşıma
Liyofilize peptitler için genel kullanım ilkeleri geçerlidir: serin, kuru ve ışıktan korunmuş şekilde, tercihen orijinal ambalajında saklanmalıdır. Rekonstitüsyon sonrasında çözelti genellikle 2 ila 8 derece Celsius'ta soğukta tutulur ve hazırlama yöntemi, çözücü ve laboratuvar protokolüne bağlı olarak yalnızca birkaç günden birkaç haftaya kadar sınırlı bir süre kullanılır. Tekrarlanan dondurma-çözündürme döngüleri ile ışığa veya ısıya uzun süreli maruziyet kritik kabul edilir. BPC-157'nin çözeltideki stabilitesine ilişkin maddeye özgü, güvenilir biçimde yayımlanmış veri bulunmamaktadır.
Araştırmayla ilgili sorular
- BPC-157 araştırmalarda hangi amaçlarla incelenmektedir?
- Yayımlanmış çalışmalar ağırlıklı olarak hayvan modellerinde doku onarımını, örneğin tendon, kas, deri ve kemiğin iyileşmesini ve hasar sonrası gastrointestinal mukozanın bütünlüğünü ele almaktadır. Fibroblastlar ve endotelyal hücreler üzerindeki in vitro çalışmalar, hücre göçü ve yeni damar oluşumuna ilişkin gözlemler de sunmaktadır. Bu araştırma soruları inceleme bağlamını tanımlamakta olup insanlardaki etkinlik hakkında hiçbir şey söylememektedir.
- BPC-157 için kanıtların durumu nedir?
- Kanıtlar prekliniktir: büyük ölçüde tek bir araştırma grubundan gelen, sınırlı bağımsız replikasyona sahip kemirgen modelleri ve hücre deneylerinden oluşmaktadır. Yayımlanmış sonuçları olan kontrollü insan çalışmaları yoktur; kayıtlarda durumu bilinmeyen bir faz 1 çalışması ile halen katılımcı alan bir faz 2 çalışması yer almakta, bunların hiçbirinin sonucu bulunmamaktadır. Bu nedenle insanlardaki etkinlik, tolere edilebilirlik veya güvenliliğe ilişkin iddialar desteklenmemektedir.
Kaynaklar
- He et al., Front Pharmacol 2022 (PK in rat and dog)DOI: 10.3389/fphar.2022.1026182PMID: 36588717
- Seiwerth et al., Curr Pharm Des 2018DOI: 10.2174/1381612824666180712110447PMID: 29998800
- Krivic et al., Inflamm Res 2008DOI: 10.1007/s00011-007-7056-8PMID: 18594781
- Hsieh et al., J Mol Med 2017DOI: 10.1007/s00109-016-1488-yPMID: 27847966
- Chang et al., J Appl Physiol 2011DOI: 10.1152/japplphysiol.00945.2010PMID: 21030672
- Chang et al., Molecules 2014DOI: 10.3390/molecules191119066PMID: 25415472
- Park et al., Curr Pharm Des 2020DOI: 10.2174/1381612826666200523180301PMID: 32445447
- ClinicalTrials.gov NCT02637284, PCO-02 phase 1 safety and pharmacokinetics, 2015 (status unknown)
- ClinicalTrials.gov NCT07437547, phase 2 trial in acute hamstring strain, 2026 (recruiting)