BPC-157: De complete onderzoeksgids
Dr. Sieglinde Klaus
Wetenschappelijke redactie · Bergdorf Bioscience
Dr. Sieglinde Klaus
Wetenschappelijke redactie · Bergdorf Bioscience
BPC-157 (Body Protection Compound-157) is een synthetisch pentadecapeptide bestaande uit 15 aminozuren met de sequentie GEPPPGKPADDAGLV en een molecuulgewicht van 1419 Da. Oorspronkelijk geïsoleerd uit een gastrisch beschermend eiwit, vertoont het in meer dan 100 studies regeneratieve eigenschappen in pezen, spieren, maag-darmkanaal en vaatstelsel. Hoofdonderzoeker Prof. Predrag Sikiric van de Universiteit van Zagreb heeft de onderzoeksgegevens in belangrijke mate opgebouwd (Sikiric, 1999).
BPC-157 is een stabiel pentadecapeptide dat werd geïsoleerd uit een beschermend eiwit dat in het maagsap voorkomt. Zijn sequentie van 15 aminozuren Gly-Glu-Pro-Pro-Pro-Gly-Lys-Pro-Ala-Asp-Asp-Ala-Gly-Leu-Val is uniek in de natuur, geen enkel ander bekend eiwit bevat deze exacte volgorde. Opmerkelijk is de buitengewone stabiliteit: BPC-157 blijft meer dan 24 uur stabiel in menselijk maagsap, terwijl de meeste peptiden binnen enkele minuten worden afgebroken (Sikiric et al., 2011). In toxicologische studies kon geen letale dosis (LD1) worden vastgesteld, een aanwijzing voor een uitzonderlijk breed veiligheidsprofiel. Het peptide werd aangeduid als PL 14736 respectievelijk PL-10 voor klinische IBD-studies (inflammatoire darmaandoeningen).
BPC-157 ontvouwt zijn werking via meerdere signaalwegen tegelijk. Centraal staat de modulatie van het stikstofmonoxidesysteem (NO): BPC-157 beïnvloedt de NO-synthese via meerdere pathways en behoudt zijn werkzaamheid ook bij geremde NO-productie (Klicek et al., 2008). Een tweede hoofdmechanisme is de vasculaire rekrutering: na een verwonding activeert BPC-157 bloedvaten die als het ware naar het defect "toelopen". Bij vaatafsluiting worden alternatieve vaatroutes geactiveerd die het defect omzeilen en collaterale voorziening mogelijk maken (Sikiric et al., 2018). Daarnaast bevordert BPC-157 de expressie van VEGF (Vascular Endothelial Growth Factor) en ondersteunt het de collageensynthese.
Het pezenonderzoek levert enkele van de meest overtuigende resultaten. In een studie naar het losraken van de achillespees bij ratten verbeterde BPC-157 de genezing functioneel, biomechanisch en microscopisch: de belastbaarheid, stijfheid en de Young-modulus stegen significant, en de organisatie van de collageenvezels was duidelijk verbeterd met meer collageen type I (Cerovecki et al., 2006). Bijzonder opmerkelijk: methylprednisolon verslechterde de genezing, maar BPC-157 verminderde deze door corticosteroïden veroorzaakte aantasting substantieel. Onafhankelijk daarvan bevestigde een Taiwanese onderzoeksgroep dat BPC-157 de outgrowth van pezen versnelt, de celoverleving onder oxidatieve stress verhoogt en de fibroblastenmigratie via de FAK-paxilline-signaalweg dosisafhankelijk verhoogt (Chang et al., 2011).
In het GI-kanaal vertoont BPC-157 zijn sterkste en best gedocumenteerde effecten. In de vroegste vergelijkende studie was BPC-157 het enige peptide dat in alle geteste ulcusmodellen (restraint-stress, cysteamine, 96% ethanol) consistent werkzaam was en H2-receptorantagonisten, dopamine-promotoren en andere darmpeptiden overtrof (Sikiric et al., 1994). De werking strekt zich uit over het hele GI-kanaal: oesofagus, maag, duodenum, darm, lever en pancreas. Klinisch werd BPC-157 aangeduid als PL 14736 voor IBD-studies, wat de translationele relevantie van de preklinische gegevens onderstreept.
Een doorslaggevend voordeel ten opzichte van gevestigde groeifactoren zoals EGF, FGF en VEGF is de universele werkzaamheid van BPC-157 over verschillende weefseltypen heen. Terwijl afzonderlijke groeifactoren doorgaans specifieke omstandigheden of weefsels vereisen, was BPC-157 als enige consistent werkzaam in alle modellen van acute en chronische beschadiging van het hele GI-kanaal (Seiwerth et al., 2018). Dezelfde doseringsprotocollen die werkzaam zijn in het GI-gebied, vertonen ook in pees-, band-, spier- en botmodellen positieve resultaten. Deze weefseltype-overstijgende werkzaamheid met een uniform angiogeen mechanisme is uniek onder onderzoekspeptiden.
In het preklinische onderzoek worden doorgaans 250 tot 500 microgram (mcg) een- tot tweemaal daags subcutaan toegediend. De halfwaardetijd bedraagt ongeveer 4 tot 6 uur. Opmerkelijk is het uiterst brede veiligheidsprofiel: in geen enkele studie kon een letale dosis (LD1) worden vastgesteld, wat BPC-157 tot een van de best verdraagbare onderzoekspeptiden maakt. BPC-157 van Bergdorf Bioscience bevat 5mg gelyofiliseerd peptide per vial met ≥99% HPLC-geverifieerde zuiverheid. Verkrijgbaar als enkele verpakking (€66,99), 2-pack (€127,28) of 3-pack (€180,87).
Gelyofiliseerd BPC-157 dient bij 2-8°C in de koelkast te worden bewaard. Voor langdurige opslag is -20°C aan te bevelen, waar de stabiliteit gedurende meer dan 2 jaar gewaarborgd is. Na reconstitutie met bacteriostatisch water koel bewaren en binnen 4 weken opmaken. Vermijd herhaalde vries-dooicycli.
BPC-157 is gebaseerd op een sequentie uit een van nature voorkomend gastrisch beschermend eiwit, maar wordt synthetisch geproduceerd via SPPS. De exacte sequentie van 15 aminozuren komt in deze vorm niet vrij in de natuur voor.
Prof. Predrag Sikiric van de Universiteit van Zagreb onderzoekt BPC-157 sinds de jaren 1990 systematisch. Onafhankelijke bevestigingen komen onder meer uit Taiwan (Chang et al., 2011) en meerdere internationale onderzoeksgroepen.
BPC-157 is meer dan 24 uur stabiel in maagsap, wat het onderscheidt van de meeste peptiden. In het onderzoek worden zowel orale als subcutane toedieningswegen onderzocht.
In preklinische studies konden geen significante bijwerkingen of een letale dosis worden vastgesteld. Klinische humane studies op grotere schaal staan nog uit.
Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden. Niet bestemd voor menselijke consumptie.
Wetenschappelijke redactie: Dr. Sieglinde Klaus - Bergdorf Bioscience