Od
144,00 USD
Peptydy badawcze do badania osi somatotropowej. Kategoria grupuje analogi GHRH, takie jak Tesamorelin i Sermorelin, które inicjują pulsatyjne endogenne uwalnianie hormonu wzrostu z przysadki, GHRP, takie jak Ipamorelin, Hexarelin, GHRP-2 i GHRP-6, które działają na receptor greliny, fragmenty GH, takie jak HGH Fragment 176-191 i AOD-9604 do badań nad lipolizą bez istotnego podnoszenia IGF-1, a także HGH 191AA (somatropina), pełną 191-aminokwasową sekwencję rekombinowanego hormonu wzrostu, obejmującą całą oś GH wraz z efektami anabolicznymi i mediowanymi przez IGF-1.
Peptydy badawcze do badania osi somatotropowej. Kategoria grupuje analogi GHRH, takie jak Tesamorelin i Sermorelin, które inicjują pulsatyjne endogenne uwalnianie hormonu wzrostu z przysadki, GHRP, takie jak Ipamorelin, Hexarelin, GHRP-2 i GHRP-6, które działają na receptor greliny, fragmenty GH, takie jak HGH Fragment 176-191 i AOD-9604 do badań nad lipolizą bez istotnego podnoszenia IGF-1, a także HGH 191AA (somatropina), pełną 191-aminokwasową sekwencję rekombinowanego hormonu wzrostu, obejmującą całą oś GH wraz z efektami anabolicznymi i mediowanymi przez IGF-1.
Darmowa dostawa od 290,35 USD
Darmowa dostawa od 290,35 USD
Peptydy hormonu wzrostu grupują cztery klasy substancji czynnych osi somatotropowej: analogi GHRH, GHRP, fragmenty GH oraz pełnowymiarową somatropinę. Wszystkie produkty są badane metodą HPLC, oznaczone jako Research Use Only i przeznaczone wyłącznie do badań in vitro oraz przedklinicznych.
Analog GHRH, GHRP, fragment GH oraz pełnowymiarowa somatropina są w badaniach często stosowane w oddzielnych ramionach eksperymentalnych, aby precyzyjnie rozdzielić pulsatyjne uwalnianie GH, synergistyczne efekty sekretagogów, bezpośrednią lipolizę oraz anaboliczne efekty mediowane przez IGF-1.
Tesamorelin jest syntetycznym analogiem GHRH z dodatkową grupą trans-3-heksenoilową na N-końcu, która zwiększa stabilność enzymatyczną. W badaniach jest stosowany do badania pulsatyjnego uwalniania endogennego hormonu wzrostu oraz następczej odpowiedzi IGF-1. Typowymi obszarami zastosowań w badaniach są trzewna tkanka tłuszczowa i lipodystrofia związana z HIV (Falutz i wsp., NEJM 2007; Stanley i wsp., JCEM 2019). Okres półtrwania w osoczu wynosi około 30 minut, jednak biologiczny czas działania jest dłuższy, ponieważ pobudzony puls GH sam rozwija się z opóźnieniem.
Pod pojęciem Hormon wzrostu grupujemy peptydy badawcze działające na oś somatotropową, czyli kaskadę hormonalną łączącą podwzgórze, przysadkę i obwodowe tkanki docelowe. Analogi GHRH, takie jak Tesamorelin i Sermorelin, naśladują podwzgórzowy hormon uwalniający i stymulują endogenne, pulsatyjne uwalnianie hormonu wzrostu z przysadki wraz z konsekutywną odpowiedzią IGF-1. GHRP, takie jak Ipamorelin, Hexarelin, GHRP-2 i GHRP-6, działają poprzez receptor greliny (GHS-R) i inicjują sekrecję GH za pośrednictwem drugiego, komplementarnego szlaku sygnałowego. Fragmenty GH, takie jak HGH Fragment 176-191 i AOD-9604, odpowiadają C-terminalnemu segmentowi hormonu wzrostu i są badane pod kątem mechanizmów lipolitycznych przebiegających niezależnie od szlaku IGF-1. HGH 191AA (somatropina) odtwarza pełną 191-aminokwasową sekwencję i obejmuje całą oś GH wraz z sygnalizacją JAK2/STAT5, indukcją IGF-1 w hepatocytach oraz obwodową lipolizą. Kategoria jest przeznaczona do badań przedklinicznych nad pulsatywnością GH, metabolizmem tłuszczów, modelem trzewnej otyłości, syntezą białek, metabolizmem kostnym i mięśniowym oraz nad interakcjami z innymi peptydami metabolicznymi.
Cztery klasy działają w różnych miejscach osi somatotropowej i dlatego są w badaniach celowo rozdzielane lub łączone. Poniższe zestawienie przyporządkowuje peptydy tej kategorii ich punktom uchwytu oraz typowym badawczym punktom końcowym:
Peptydy hormonu wzrostu grupują cztery klasy substancji czynnych osi somatotropowej: analogi GHRH, GHRP, fragmenty GH oraz pełnowymiarową somatropinę. Wszystkie produkty są badane metodą HPLC, oznaczone jako Research Use Only i przeznaczone wyłącznie do badań in vitro oraz przedklinicznych.
Analog GHRH, GHRP, fragment GH oraz pełnowymiarowa somatropina są w badaniach często stosowane w oddzielnych ramionach eksperymentalnych, aby precyzyjnie rozdzielić pulsatyjne uwalnianie GH, synergistyczne efekty sekretagogów, bezpośrednią lipolizę oraz anaboliczne efekty mediowane przez IGF-1.
Tesamorelin jest syntetycznym analogiem GHRH z dodatkową grupą trans-3-heksenoilową na N-końcu, która zwiększa stabilność enzymatyczną. W badaniach jest stosowany do badania pulsatyjnego uwalniania endogennego hormonu wzrostu oraz następczej odpowiedzi IGF-1. Typowymi obszarami zastosowań w badaniach są trzewna tkanka tłuszczowa i lipodystrofia związana z HIV (Falutz i wsp., NEJM 2007; Stanley i wsp., JCEM 2019). Okres półtrwania w osoczu wynosi około 30 minut, jednak biologiczny czas działania jest dłuższy, ponieważ pobudzony puls GH sam rozwija się z opóźnieniem.
Pod pojęciem Hormon wzrostu grupujemy peptydy badawcze działające na oś somatotropową, czyli kaskadę hormonalną łączącą podwzgórze, przysadkę i obwodowe tkanki docelowe. Analogi GHRH, takie jak Tesamorelin i Sermorelin, naśladują podwzgórzowy hormon uwalniający i stymulują endogenne, pulsatyjne uwalnianie hormonu wzrostu z przysadki wraz z konsekutywną odpowiedzią IGF-1. GHRP, takie jak Ipamorelin, Hexarelin, GHRP-2 i GHRP-6, działają poprzez receptor greliny (GHS-R) i inicjują sekrecję GH za pośrednictwem drugiego, komplementarnego szlaku sygnałowego. Fragmenty GH, takie jak HGH Fragment 176-191 i AOD-9604, odpowiadają C-terminalnemu segmentowi hormonu wzrostu i są badane pod kątem mechanizmów lipolitycznych przebiegających niezależnie od szlaku IGF-1. HGH 191AA (somatropina) odtwarza pełną 191-aminokwasową sekwencję i obejmuje całą oś GH wraz z sygnalizacją JAK2/STAT5, indukcją IGF-1 w hepatocytach oraz obwodową lipolizą. Kategoria jest przeznaczona do badań przedklinicznych nad pulsatywnością GH, metabolizmem tłuszczów, modelem trzewnej otyłości, syntezą białek, metabolizmem kostnym i mięśniowym oraz nad interakcjami z innymi peptydami metabolicznymi.
Cztery klasy działają w różnych miejscach osi somatotropowej i dlatego są w badaniach celowo rozdzielane lub łączone. Poniższe zestawienie przyporządkowuje peptydy tej kategorii ich punktom uchwytu oraz typowym badawczym punktom końcowym:
Peptydy tej kategorii są charakteryzowane na podstawie jasno zdefiniowanych punktów końcowych. Na poziomie osi na pierwszym planie znajduje się pulsatyjne uwalnianie GH: analogi GHRH i GHRP wyzwalają pulsy mediowane przez sekretagogi, których amplituda i częstotliwość są kwantyfikowane w modelach przysadkowych i zwierzęcych. Następczo pojawia się odpowiedź IGF-1, która służy jako marker aktywności somatotropowej i jest mierzalna w szczególności w hepatocytach. Na poziomie molekularnym pełnowymiarowa somatropina, po dimeryzacji receptora, aktywuje kaskadę JAK2/STAT5; fosforylacja STAT5 oraz ekspresja wątrobowego mRNA IGF-1 są ustalonymi odczytami. Komponentę lipolityczną odwzorowują fragmenty GH: AOD-9604 i HGH Fragment 176-191 w modelach przedklinicznych zwiększają oksydację tłuszczów i lipolizę w adipocycie, bez istotnej aktywacji szlaku IGF-1, co pozwala na czyste rozdzielenie osi anabolicznej i metabolicznej. Kolejnymi typowymi punktami końcowymi są markery metabolizmu kostnego i mięśniowego oraz efekty kontrinsulinowe w modelu zwierzęcym.
Każdy peptyd jest badany metodą HPLC pod kątem czystości ≥99% i potwierdzany metodą spektrometrii mas pod względem tożsamości i masy cząsteczkowej. Certyfikaty analizy (CoA) udostępniamy na życzenie i dokumentują one daną partię. Wszystkie produkty są oznaczone jako Research Use Only (RUO) i przeznaczone wyłącznie do eksperymentów in vitro oraz badań przedklinicznych; nie są zatwierdzone do użytku przez ludzi ani zwierzęta i nie podlegają farmaceutycznemu reżimowi jakości. Dane dotyczące sekwencji i masy cząsteczkowej są podane na każdej stronie produktu, dzięki czemu naważkę i stężenie robocze można precyzyjnie obliczyć dla własnego protokołu.
Liofilizowane peptydy są stabilne w temperaturze minus 20°C przez 24 miesiące i do momentu sporządzenia roztworu należy je przechowywać sucho i chronione przed światłem. Do eksperymentów rekonstytucję przeprowadza się zazwyczaj wodą bakteriostatyczną; powstały roztwór nadaje się do użytku w temperaturze 2 do 8°C przez 28 dni. Rzeczywiste stężenie robocze zależy od danego protokołu badawczego i użytej wielkości fiolki. Aliquotuj wcześnie, aby zminimalizować cykle zamrażania-rozmrażania, i przechowuj roztwory macierzyste chronione przed światłem. Unikaj energicznego wstrząsania bezpośrednio o ściankę fiolki i pozwól liofilizatowi wyrównać się do temperatury pokojowej przed użyciem.
Peptydy tej kategorii są charakteryzowane na podstawie jasno zdefiniowanych punktów końcowych. Na poziomie osi na pierwszym planie znajduje się pulsatyjne uwalnianie GH: analogi GHRH i GHRP wyzwalają pulsy mediowane przez sekretagogi, których amplituda i częstotliwość są kwantyfikowane w modelach przysadkowych i zwierzęcych. Następczo pojawia się odpowiedź IGF-1, która służy jako marker aktywności somatotropowej i jest mierzalna w szczególności w hepatocytach. Na poziomie molekularnym pełnowymiarowa somatropina, po dimeryzacji receptora, aktywuje kaskadę JAK2/STAT5; fosforylacja STAT5 oraz ekspresja wątrobowego mRNA IGF-1 są ustalonymi odczytami. Komponentę lipolityczną odwzorowują fragmenty GH: AOD-9604 i HGH Fragment 176-191 w modelach przedklinicznych zwiększają oksydację tłuszczów i lipolizę w adipocycie, bez istotnej aktywacji szlaku IGF-1, co pozwala na czyste rozdzielenie osi anabolicznej i metabolicznej. Kolejnymi typowymi punktami końcowymi są markery metabolizmu kostnego i mięśniowego oraz efekty kontrinsulinowe w modelu zwierzęcym.
Każdy peptyd jest badany metodą HPLC pod kątem czystości ≥99% i potwierdzany metodą spektrometrii mas pod względem tożsamości i masy cząsteczkowej. Certyfikaty analizy (CoA) udostępniamy na życzenie i dokumentują one daną partię. Wszystkie produkty są oznaczone jako Research Use Only (RUO) i przeznaczone wyłącznie do eksperymentów in vitro oraz badań przedklinicznych; nie są zatwierdzone do użytku przez ludzi ani zwierzęta i nie podlegają farmaceutycznemu reżimowi jakości. Dane dotyczące sekwencji i masy cząsteczkowej są podane na każdej stronie produktu, dzięki czemu naważkę i stężenie robocze można precyzyjnie obliczyć dla własnego protokołu.
Liofilizowane peptydy są stabilne w temperaturze minus 20°C przez 24 miesiące i do momentu sporządzenia roztworu należy je przechowywać sucho i chronione przed światłem. Do eksperymentów rekonstytucję przeprowadza się zazwyczaj wodą bakteriostatyczną; powstały roztwór nadaje się do użytku w temperaturze 2 do 8°C przez 28 dni. Rzeczywiste stężenie robocze zależy od danego protokołu badawczego i użytej wielkości fiolki. Aliquotuj wcześnie, aby zminimalizować cykle zamrażania-rozmrażania, i przechowuj roztwory macierzyste chronione przed światłem. Unikaj energicznego wstrząsania bezpośrednio o ściankę fiolki i pozwól liofilizatowi wyrównać się do temperatury pokojowej przed użyciem.