Etki mekanizması
Ipamorelin, grelinin hipofizden büyüme hormonu salgılanmasını uyardığı GHS-R reseptörüne bağlanır. Raun ve çalışma arkadaşlarının 1998 araştırmasında sıçan hipofiz hücreleri ile sıçan ve domuz modellerinde GHRP-6'ya benzer güç ve etkililikte GH salınımı görülmüştür. Domuz modelinde, GH yanıtı oluşturan düzeylerin oldukça üzerinde bile ACTH ve kortizol GHRH ile görülenin anlamlı biçimde üstüne çıkmamıştır; GHRP-6 ve GHRP-2 ile farkı bu seçicilikti. İncelenen salgılatıcıların hiçbiri FSH, LH, prolaktin veya TSH'yi etkilememiştir. Gobburu ve çalışma arkadaşları 1999'da sağlıklı erkek gönüllülerde intravenöz infüzyon sonrası dozla orantılı farmakokinetik, yaklaşık iki saatlik terminal yarı ömür ve tek, zamanla sınırlı bir GH salınım dönemi tanımlamıştır. Hayvan seçiciliği veya hormon yanıtı, klinik yararı tek başına göstermez.
Kanıt düzeyi
Kanıtlar preklinik karakterizasyonu, sağlıklı gönüllülerde farmakokinetik-farmakodinamik araştırmayı ve Helsinn destekli iki kontrollü faz 2 çalışmasını içerir. Beck ve çalışma arkadaşlarının 2014'te yayımladığı NCT00672074 araştırması, 2009'da tamamlanan 117 hastalık çok merkezli, çift kör, plasebo kontrollü kavram kanıtı çalışmasıdır. Tolere edilebilirlik olumlu bildirilmiş, fakat ilk uygulamadan standart katı öğünün tolere edilmesine kadar geçen süre plasebodan anlamlı biçimde farklı bulunmamıştır. İkincil etkililik analizleri de anlamlı fark göstermemiştir. Örneklemin küçüklüğü ve farklı temel hastalıklar sınırlılıktır. NCT01280344 (HT-IPAM-202), 2011–2014 arasında 320 hastada randomize, plasebo kontrollü daha büyük bir faz 2 araştırmasıydı. Sonuçları ne kayda yüklenmiş ne yayımlanmıştır; en büyük kontrollü veri kümesi kamuya açık değildir. Sonrasında geliştirme durdurulmuştur. İncelenen kaynaklar faz 3, uzun dönem veya diğer endikasyonlar için veri sunmaz. Bulgular araştırma materyalinin klinik etkililiği veya güvenliliğini belirlemez.
Araştırmayla ilgili sorular
- Ipamorelin hangi amaçlarla araştırıldı?
- İlk çalışmalar hücre, sıçan ve domuz modellerinde seçici GH salgılanmasını incelemiş, ardından sağlıklı gönüllülerde farmakokinetik ve GH yanıtı araştırılmıştır. İki kontrollü faz 2 araştırması, bağırsak rezeksiyonu sonrası ileusta prokinetik etkiyi değerlendirmiştir. Madde grelin reseptörü ve büyüme hormonu ekseni araştırmalarında farmakolojik araç olarak yer alır.
- Ipamorelin kanıtlarının temel sınırı nedir?
- Yayımlanan 117 hastalık çalışma katı öğünün tolere edilmesi sonlanımında anlamlı fark bulmamıştır. Daha büyük 320 hastalık çalışmanın sonuçları yayımlanmamıştır. Programın durması ve faz 3 verisi bulunmaması, olumlu hormon yanıtlarının tedavi yararına dönüştürülebileceğini göstermez. Bu veri kümesinden araştırma ürününün etkililiği veya güvenliliği çıkarılamaz.
Kaynaklar
- Raun et al., Eur J Endocrinol 1998DOI: 10.1530/eje.0.1390552PMID: 9849822
- Gobburu et al., Pharm Res 1999DOI: 10.1023/a:1018955126402PMID: 10496658
- Beck et al., Int J Colorectal Dis 2014DOI: 10.1007/s00384-014-2030-8PMID: 25331030
- ClinicalTrials.gov NCT00672074 (faz 2, ameliyat sonrası ileus, 117 hasta)
- ClinicalTrials.gov NCT01280344 (HT-IPAM-202, faz 2 düzey belirleme araştırması, 320 hasta; sonuç yüklenmemiş)