Werkingsmechanisme

Groeihormoon bindt aan zijn eigen receptor. Het stimuleert dus niet alleen de hypofyse om een ander GH-molecuul vrij te maken. De kristalstructuurstudie van de Vos en collega's beschreef één GH-molecuul in contact met twee extracellulaire receptordomeinen, via verschillende bindingsvlakken. Dit geeft rechtstreeks structureel bewijs voor receptorinteractie van het intacte eiwit. De volledige gevouwen structuur verschilt van een kort C-terminaal fragment en kan niet door het aantal gedeelde aminozuren worden weergegeven. De FDA-chemiebeoordeling van Omnitrope identificeert somatropine als een eiwit van 191 aminozuren met twee interne disulfidebruggen. Deze identiteit onderscheidt het ook van somatrem met 192 aminozuren en natuurlijke alternatieve hormoonvormen. Een beschreven structuur bewijst echter niet de zuiverheid, formulering of biologische eigenschappen van elk monster met een GH-label.

Stand van het bewijs

De EMA documenteert Omnitrope als toegelaten somatropinegeneesmiddel voor bepaalde indicaties bij kinderen en groeihormoonvervanging bij volwassenen. De beoordeling betreft dat geneesmiddel en de vergelijking met een referentieproduct, niet elke recombinante bereiding. Onderzoek bij gezonde ouderen is een aparte vraag. Blackman onderzocht 131 deelnemers in een gerandomiseerde, placebogecontroleerde factoriële studie met GH, geslachtshormonen, de combinatie of bijpassende placebo. Veranderingen in lichaamssamenstelling gingen niet samen met uniforme functionele verbeteringen en ongewenste effecten kwamen vaak voor. Combinatieresultaten kunnen niet automatisch aan GH alleen worden toegeschreven. Toelating voor tekortgerelateerde of andere beoordeelde indicaties stelt dus geen algemeen effect op veroudering vast. De stofidentiteit, deelnemersgroep, functionele uitkomsten en onderzochte geneesmiddelbereiding horen bij de interpretatie.

Vragen over het onderzoek

Is HGH 191AA een groeihormoonvrijmakend peptide?

Nee. Het is het volledige hormooneiwit. Een vrijmakend peptide of secretagoog is een andere stof die wordt onderzocht om afgifte te stimuleren. Het hormoon, zijn vrijmakende signalen en korte fragmenten hebben verschillende structuren en bewijs.

Bewijst toelating van somatropinegeneesmiddelen een voordeel bij veroudering?

Nee. Toelating geldt voor bepaalde geneesmiddelen en beoordeelde indicaties. Studies bij gezonde ouderen beantwoorden een andere vraag. Veranderingen in lichaamssamenstelling tonen niet automatisch beter functioneren of een gunstige totale uitkomst aan.

Zijn alle producten met 191 aminozuren klinisch gelijkwaardig?

Een vermelde aminozuurvolgorde bewijst geen gelijke productiekwaliteit, vouwing, zuiverheid of formulering. De EMA-biosimilarbeoordeling betreft genoemde geneesmiddelen met ondersteunende gegevens. Alleen een etiket kan deze beoordeling niet op een onbeoordeelde bereiding overdragen.

Bronnen

1. de Vos et al., Science 1992DOI: 10.1126/science.1549776PMID: 1549776
2. Blackman et al., JAMA 2002DOI: 10.1001/jama.288.18.2282PMID: 12425705
3. EMA, Omnitrope European public assessment report (openbaar beoordelingsrapport)
4. FDA, Omnitrope-chemiebeoordeling, 2006
5. EMA, actuele Omnitrope-productinformatie, farmacokinetiek in paragraaf 5.2

Werkingsmechanisme

Groeihormoon bindt aan zijn eigen receptor. Het stimuleert dus niet alleen de hypofyse om een ander GH-molecuul vrij te maken. De kristalstructuurstudie van de Vos en collega's beschreef één GH-molecuul in contact met twee extracellulaire receptordomeinen, via verschillende bindingsvlakken. Dit geeft rechtstreeks structureel bewijs voor receptorinteractie van het intacte eiwit. De volledige gevouwen structuur verschilt van een kort C-terminaal fragment en kan niet door het aantal gedeelde aminozuren worden weergegeven. De FDA-chemiebeoordeling van Omnitrope identificeert somatropine als een eiwit van 191 aminozuren met twee interne disulfidebruggen. Deze identiteit onderscheidt het ook van somatrem met 192 aminozuren en natuurlijke alternatieve hormoonvormen. Een beschreven structuur bewijst echter niet de zuiverheid, formulering of biologische eigenschappen van elk monster met een GH-label.

Stand van het bewijs

De EMA documenteert Omnitrope als toegelaten somatropinegeneesmiddel voor bepaalde indicaties bij kinderen en groeihormoonvervanging bij volwassenen. De beoordeling betreft dat geneesmiddel en de vergelijking met een referentieproduct, niet elke recombinante bereiding. Onderzoek bij gezonde ouderen is een aparte vraag. Blackman onderzocht 131 deelnemers in een gerandomiseerde, placebogecontroleerde factoriële studie met GH, geslachtshormonen, de combinatie of bijpassende placebo. Veranderingen in lichaamssamenstelling gingen niet samen met uniforme functionele verbeteringen en ongewenste effecten kwamen vaak voor. Combinatieresultaten kunnen niet automatisch aan GH alleen worden toegeschreven. Toelating voor tekortgerelateerde of andere beoordeelde indicaties stelt dus geen algemeen effect op veroudering vast. De stofidentiteit, deelnemersgroep, functionele uitkomsten en onderzochte geneesmiddelbereiding horen bij de interpretatie.

Vragen over het onderzoek

Is HGH 191AA een groeihormoonvrijmakend peptide?

Nee. Het is het volledige hormooneiwit. Een vrijmakend peptide of secretagoog is een andere stof die wordt onderzocht om afgifte te stimuleren. Het hormoon, zijn vrijmakende signalen en korte fragmenten hebben verschillende structuren en bewijs.

Bewijst toelating van somatropinegeneesmiddelen een voordeel bij veroudering?

Nee. Toelating geldt voor bepaalde geneesmiddelen en beoordeelde indicaties. Studies bij gezonde ouderen beantwoorden een andere vraag. Veranderingen in lichaamssamenstelling tonen niet automatisch beter functioneren of een gunstige totale uitkomst aan.

Zijn alle producten met 191 aminozuren klinisch gelijkwaardig?

Een vermelde aminozuurvolgorde bewijst geen gelijke productiekwaliteit, vouwing, zuiverheid of formulering. De EMA-biosimilarbeoordeling betreft genoemde geneesmiddelen met ondersteunende gegevens. Alleen een etiket kan deze beoordeling niet op een onbeoordeelde bereiding overdragen.

Bronnen

1. de Vos et al., Science 1992DOI: 10.1126/science.1549776PMID: 1549776
2. Blackman et al., JAMA 2002DOI: 10.1001/jama.288.18.2282PMID: 12425705
3. EMA, Omnitrope European public assessment report (openbaar beoordelingsrapport)
4. FDA, Omnitrope-chemiebeoordeling, 2006
5. EMA, actuele Omnitrope-productinformatie, farmacokinetiek in paragraaf 5.2