Mechanizm działania

GHRP-6 pobudza uwalnianie endogennego hormonu wzrostu, nie zastępuje pełnego białka GH. Howard i współpracownicy sklonowali i scharakteryzowali receptor syntetycznych substancji pobudzających wydzielanie GH. Bowers i współpracownicy wykazali u ludzi wzrost stężenia GH po badanym heksapeptydzie i większą odpowiedź przy połączeniu z GHRH. Mierzyli też inne hormony, opisując w określonych warunkach zmiany prolaktyny i kortyzolu. Łączna odpowiedź wskazuje na oddziaływania w układzie hormonalnym, lecz nie dowodzi równoważności różnych substancji ani długotrwałej korzyści funkcjonalnej.

Stan dowodów naukowych

Bowers w 1990 r. badał 18 zdrowych mężczyzn, porównując doraźną odpowiedź z placebo i GHRH. Jaffe i współpracownicy porównali przedłużoną infuzję GHRP-6 z solą fizjologiczną u dziewięciu zdrowych młodych mężczyzn. Opisali zmiany amplitudy pulsów GH i zintegrowanych stężeń GH oraz wzrost IGF-I, bez zmiany częstości pulsów. Te niewielkie próby charakteryzują dynamikę hormonów w kontrolowanych warunkach. Nie ustalają trwałej poprawy siły, regeneracji ani wyników związanych ze starzeniem. Klonowanie receptora dostarcza kontekstu molekularnego, nie dodatkowych klinicznych wyników leczenia. Wnioski należy wiązać z dokładną cząsteczką, populacją i pomiarem.

Pytania dotyczące stanu badań

Czym GHRP-6 różni się od GHRH i pełnego GH?

GHRP-6 jest krótkim peptydem pobudzającym wydzielanie, GHRH hormonem uwalniającym, a GH większym hormonem, którego sekrecję się mierzy. Łączna odpowiedź nie oznacza wymienności cząsteczek.

Czy wzrost GH lub IGF-I dowodzi większej siły mięśni?

Nie. To pomiary hormonalne. Wynik funkcjonalny wymaga kontrolowanego badania, które mierzy go w odpowiedniej populacji. Wybrane prace o GHRP-6 dotyczą przede wszystkim dynamiki hormonów.

Czy badania D-Lys3-GHRP-6 lub GHRP-2 dotyczą zwykłego GHRP-6?

Nie. Zmodyfikowany antagonista i inny peptyd pobudzający mają odrębne tożsamości oraz wyniki. Trzeba wskazać badaną cząsteczkę, zamiast łączyć dane pod ogólną nazwą GHRP.

Źródła

1. Bowers et al., J Clin Endocrinol Metab 1990DOI: 10.1210/jcem-70-4-975PMID: 2108187
2. Jaffe et al., J Clin Endocrinol Metab 1993DOI: 10.1210/jcem.77.6.7903313PMID: 7903313
3. Howard et al., Science 1996 (identyfikacja receptora substancji pobudzających wydzielanie GH)DOI: 10.1126/science.273.5277.974PMID: 8688086
4. Cabrales et al., Eur J Pharm Sci 2013 (farmakokinetyka peptydu po podaniu dożylnym u ludzi)DOI: 10.1016/j.ejps.2012.10.006PMID: 23099431

Mechanizm działania

GHRP-6 pobudza uwalnianie endogennego hormonu wzrostu, nie zastępuje pełnego białka GH. Howard i współpracownicy sklonowali i scharakteryzowali receptor syntetycznych substancji pobudzających wydzielanie GH. Bowers i współpracownicy wykazali u ludzi wzrost stężenia GH po badanym heksapeptydzie i większą odpowiedź przy połączeniu z GHRH. Mierzyli też inne hormony, opisując w określonych warunkach zmiany prolaktyny i kortyzolu. Łączna odpowiedź wskazuje na oddziaływania w układzie hormonalnym, lecz nie dowodzi równoważności różnych substancji ani długotrwałej korzyści funkcjonalnej.

Stan dowodów naukowych

Bowers w 1990 r. badał 18 zdrowych mężczyzn, porównując doraźną odpowiedź z placebo i GHRH. Jaffe i współpracownicy porównali przedłużoną infuzję GHRP-6 z solą fizjologiczną u dziewięciu zdrowych młodych mężczyzn. Opisali zmiany amplitudy pulsów GH i zintegrowanych stężeń GH oraz wzrost IGF-I, bez zmiany częstości pulsów. Te niewielkie próby charakteryzują dynamikę hormonów w kontrolowanych warunkach. Nie ustalają trwałej poprawy siły, regeneracji ani wyników związanych ze starzeniem. Klonowanie receptora dostarcza kontekstu molekularnego, nie dodatkowych klinicznych wyników leczenia. Wnioski należy wiązać z dokładną cząsteczką, populacją i pomiarem.

Pytania dotyczące stanu badań

Czym GHRP-6 różni się od GHRH i pełnego GH?

GHRP-6 jest krótkim peptydem pobudzającym wydzielanie, GHRH hormonem uwalniającym, a GH większym hormonem, którego sekrecję się mierzy. Łączna odpowiedź nie oznacza wymienności cząsteczek.

Czy wzrost GH lub IGF-I dowodzi większej siły mięśni?

Nie. To pomiary hormonalne. Wynik funkcjonalny wymaga kontrolowanego badania, które mierzy go w odpowiedniej populacji. Wybrane prace o GHRP-6 dotyczą przede wszystkim dynamiki hormonów.

Czy badania D-Lys3-GHRP-6 lub GHRP-2 dotyczą zwykłego GHRP-6?

Nie. Zmodyfikowany antagonista i inny peptyd pobudzający mają odrębne tożsamości oraz wyniki. Trzeba wskazać badaną cząsteczkę, zamiast łączyć dane pod ogólną nazwą GHRP.

Źródła

1. Bowers et al., J Clin Endocrinol Metab 1990DOI: 10.1210/jcem-70-4-975PMID: 2108187
2. Jaffe et al., J Clin Endocrinol Metab 1993DOI: 10.1210/jcem.77.6.7903313PMID: 7903313
3. Howard et al., Science 1996 (identyfikacja receptora substancji pobudzających wydzielanie GH)DOI: 10.1126/science.273.5277.974PMID: 8688086
4. Cabrales et al., Eur J Pharm Sci 2013 (farmakokinetyka peptydu po podaniu dożylnym u ludzi)DOI: 10.1016/j.ejps.2012.10.006PMID: 23099431