Mechanizm działania

Tesamorelina jest agonistą GHRH-R komórek somatotropowych przedniego płata przysadki. Aktywuje Gs i cAMP/PKA, pobudzając syntezę i pulsacyjne uwalnianie GH oraz dalszą wątrobową produkcję IGF-1. Ujemne sprzężenie zwrotne somatostatyny i IGF-1 odróżnia tę oś od dostarczenia egzogennego GH. Budowa obejmuje GHRH(1-44) z grupą trans-3-heksenoylową na N-końcu, zwiększającą odporność na DPP-4. Okres półtrwania zależy od preparatu i warunków badania. Dla pierwotnej EGRIFTA FDA podaje średnio 26 minut u zdrowych osób i 38 minut u pacjentów z HIV po 14 kolejnych dniach podawania podskórnego. Około 30 minut jest wyłącznie zaokrągloną historyczną referencją. EGRIFTA WR badano inaczej: 11 minut po pojedynczym podaniu podskórnym zdrowym osobom. Nie są to uniwersalne wartości dla produktu badawczego. Kliniczne badania lipolizy i trzewnej tkanki tłuszczowej oceniają odrębne wyniki.

Stan dowodów naukowych

FDA w 2010 r. dopuściła Egrifta do redukcji nadmiaru trzewnej tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej u dorosłych z lipodystrofią związaną z HIV. Podstawą były randomizowane wieloośrodkowe próby z placebo (Falutz, NEJM 2007; JAIDS 2010), opisujące mniejszą ilość tłuszczu trzewnego; efekt cofał się po przerwaniu leczenia w kontynuacji. Adrian i współpracownicy w 2019 r. oceniali także tłuszcz i powierzchnię mięśni u dorosłych z HIV. Dopuszczenie dotyczy konkretnego preparatu i wskazania, nie ogólnej kontroli masy ciała lub materiału badawczego. Dane dla innych populacji i twardych wyników długoterminowych są ograniczone. Ocenione źródła nie ustalają klinicznych właściwości dowolnego preparatu tesamoreliny; formulacji EGRIFTA, WR i SV nie należy utożsamiać.

Pytania dotyczące stanu badań

W jakim celu badana jest tesamorelina?

W osi hormonu wzrostu i pulsacyjnym uwalnianiu endogennego GH. Najlepiej zbadanym kontekstem jest tłuszcz trzewny w lipodystrofii związanej z HIV, czyli określone wskazanie Egrifta. Oceniano też inne pomiary składu ciała u dorosłych z HIV.

Jaki jest stan dowodów dotyczących tesamoreliny?

Dla konkretnego wskazania Egrifta istnieją randomizowane wieloośrodkowe próby z placebo i dopuszczenie FDA z 2010 r. To status danego produktu, nie materiału badawczego. Dane o innych populacjach i twardych wynikach długoterminowych pozostają ograniczone, a badania różnych formulacji wymagają osobnej oceny.

Źródła

1. Falutz et al., NEJM 2007DOI: 10.1056/NEJMoa072375PMID: 18057338
2. Falutz et al., JAIDS 2010DOI: 10.1097/QAI.0b013e3181cbdaffPMID: 20101189
3. Adrian et al., J Frailty Aging 2019DOI: 10.14283/jfa.2018.45PMID: 31237318
4. Drugs@FDA: Egrifta (tesamorelina), NDA 022505
5. FDA, pierwotny preparat EGRIFTA, informacja o leku 2015, punkt 12.3
6. FDA, EGRIFTA WR, informacja o leku 2025, punkt 12.3
7. FDA, EGRIFTA SV, informacja o leku 2024, punkt 12.3

Mechanizm działania

Tesamorelina jest agonistą GHRH-R komórek somatotropowych przedniego płata przysadki. Aktywuje Gs i cAMP/PKA, pobudzając syntezę i pulsacyjne uwalnianie GH oraz dalszą wątrobową produkcję IGF-1. Ujemne sprzężenie zwrotne somatostatyny i IGF-1 odróżnia tę oś od dostarczenia egzogennego GH. Budowa obejmuje GHRH(1-44) z grupą trans-3-heksenoylową na N-końcu, zwiększającą odporność na DPP-4. Okres półtrwania zależy od preparatu i warunków badania. Dla pierwotnej EGRIFTA FDA podaje średnio 26 minut u zdrowych osób i 38 minut u pacjentów z HIV po 14 kolejnych dniach podawania podskórnego. Około 30 minut jest wyłącznie zaokrągloną historyczną referencją. EGRIFTA WR badano inaczej: 11 minut po pojedynczym podaniu podskórnym zdrowym osobom. Nie są to uniwersalne wartości dla produktu badawczego. Kliniczne badania lipolizy i trzewnej tkanki tłuszczowej oceniają odrębne wyniki.

Stan dowodów naukowych

FDA w 2010 r. dopuściła Egrifta do redukcji nadmiaru trzewnej tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej u dorosłych z lipodystrofią związaną z HIV. Podstawą były randomizowane wieloośrodkowe próby z placebo (Falutz, NEJM 2007; JAIDS 2010), opisujące mniejszą ilość tłuszczu trzewnego; efekt cofał się po przerwaniu leczenia w kontynuacji. Adrian i współpracownicy w 2019 r. oceniali także tłuszcz i powierzchnię mięśni u dorosłych z HIV. Dopuszczenie dotyczy konkretnego preparatu i wskazania, nie ogólnej kontroli masy ciała lub materiału badawczego. Dane dla innych populacji i twardych wyników długoterminowych są ograniczone. Ocenione źródła nie ustalają klinicznych właściwości dowolnego preparatu tesamoreliny; formulacji EGRIFTA, WR i SV nie należy utożsamiać.

Pytania dotyczące stanu badań

W jakim celu badana jest tesamorelina?

W osi hormonu wzrostu i pulsacyjnym uwalnianiu endogennego GH. Najlepiej zbadanym kontekstem jest tłuszcz trzewny w lipodystrofii związanej z HIV, czyli określone wskazanie Egrifta. Oceniano też inne pomiary składu ciała u dorosłych z HIV.

Jaki jest stan dowodów dotyczących tesamoreliny?

Dla konkretnego wskazania Egrifta istnieją randomizowane wieloośrodkowe próby z placebo i dopuszczenie FDA z 2010 r. To status danego produktu, nie materiału badawczego. Dane o innych populacjach i twardych wynikach długoterminowych pozostają ograniczone, a badania różnych formulacji wymagają osobnej oceny.

Źródła

1. Falutz et al., NEJM 2007DOI: 10.1056/NEJMoa072375PMID: 18057338
2. Falutz et al., JAIDS 2010DOI: 10.1097/QAI.0b013e3181cbdaffPMID: 20101189
3. Adrian et al., J Frailty Aging 2019DOI: 10.14283/jfa.2018.45PMID: 31237318
4. Drugs@FDA: Egrifta (tesamorelina), NDA 022505
5. FDA, pierwotny preparat EGRIFTA, informacja o leku 2015, punkt 12.3
6. FDA, EGRIFTA WR, informacja o leku 2025, punkt 12.3
7. FDA, EGRIFTA SV, informacja o leku 2024, punkt 12.3