Mechanizm działania

Sermorelina dostarcza sygnał podobny do GHRH w osi przysadkowego wydzielania hormonu wzrostu. Jest to inny mechanizm niż dostarczenie samego hormonu wzrostu, czyli GH: doświadczenie ocenia odpowiedź gruczołu na sygnał uwalniający. Losa i współpracownicy w 1984 r. porównywali fragmenty GRF o różnej długości, w tym GRF(1-29), z placebo u pięciu zdrowych ochotników. Obserwowali wzrost stężenia GH we krwi. Wynik opisuje odpowiedź hormonalną w określonych warunkach, a nie powszechną odpowiedź osób z zaburzoną funkcją przysadki. Nie potwierdza też utrzymującej się korzyści klinicznej. W badaniach tej osi należy odróżniać peptyd uwalniający, następujące po nim wydzielanie GH oraz dalsze parametry, takie jak insulinopodobny czynnik wzrostu I. Pomiary są powiązane, ale nie są wymiennymi dowodami korzyści.

Stan dowodów naukowych

Badania u ludzi obejmują różne populacje i schematy. Thorner i współpracownicy w 1996 r. oceniali GHRH(1-29) u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu w wieloośrodkowym badaniu otwartym. Leczenie otrzymało 110 dzieci, a 86 spełniało kryteria analizy skuteczności. Tempo wzrastania zwiększyło się względem wartości początkowej, jednak nie było równoległej grupy placebo. Vittone i współpracownicy w 1997 r. badali 11 zdrowych starszych mężczyzn przez sześć tygodni. Nocne wydzielanie GH wzrosło, natomiast IGF-I, masa ciała i zmierzony skład ciała nie zmieniły się; poprawę opisano dla wybranych pomiarów siły. Ta mała praca eksploracyjna nie dowodzi szerokiego wpływu na proces starzenia. Historia regulacyjna również dotyczy konkretnych preparatów. Dokument FDA z 2013 r. opisuje wcześniejsze dopuszczenia Geref do diagnostyki i leczenia pediatrycznego niedoboru hormonu wzrostu. W 2009 r. FDA cofnęła oba dopuszczenia do obrotu wynikające z dwóch wniosków NDA. W 2013 r. ustaliła, że wycofanie preparatów ze sprzedaży nie nastąpiło z powodów dotyczących bezpieczeństwa lub skuteczności. Ta ocena przyczyn wycofania nie oznacza obecnego dopuszczenia każdego preparatu z sermoreliną i nie nadaje produktowi badawczemu statusu zatwierdzonego leku.

Pytania dotyczące stanu badań

Czy sermorelina jest hormonem wzrostu?

Nie. Sermorelina to fragment hormonu wysyłającego sygnał do uwalniania GH. Sam GH jest innym hormonem. Mierzalny wzrost wydzielania GH po takim sygnale nie dowodzi jeszcze zmiany składu ciała, poprawy funkcjonowania ani długotrwałej korzyści klinicznej. Każdy z tych punktów końcowych wymaga odrębnej oceny.

Czy historia Geref potwierdza dopuszczenie produktu badawczego?

Nie. Dokument FDA dotyczy nazwanych preparatów, odrębnych wniosków NDA i historycznych wskazań. Odnotowuje także cofnięcie obu dopuszczeń w 2009 r. Historia zatwierdzenia nie przechodzi na inny produkt, jego skład lub przeznaczenie. Ustalenie z 2013 r., że wycofanie ze sprzedaży nie wynikało z powodów bezpieczeństwa lub skuteczności, nie potwierdza aktualnego dopuszczenia produktu badawczego.

Czy wyniki dotyczące innych analogów GHRH można przypisać sermorelinie?

Wymagałoby to wyraźnego uzasadnienia dotyczącego badanego materiału. Analog GHRH z podstawieniami w sekwencji, dłuższy fragment i GHRH(1-29)-amid nie są automatycznie tożsame. Ocena powinna wskazywać sekwencję lub analog oraz zachować informacje o pierwotnej populacji i schemacie badania. Łączenie wszystkich prac nad GHRH w jedno twierdzenie o skuteczności zaciera te różnice.

Źródła

1. Losa et al., Klin Wochenschr 1984DOI: 10.1007/BF01782473PMID: 6240568
2. Thorner et al., J Clin Endocrinol Metab 1996DOI: 10.1210/jcem.81.3.8772599PMID: 8772599
3. Vittone et al., Metabolism 1997DOI: 10.1016/S0026-0495(97)90174-8PMID: 9005976
4. FDA, Federal Register 2013, ustalenie dotyczące wycofania Geref ze sprzedaży

Mechanizm działania

Sermorelina dostarcza sygnał podobny do GHRH w osi przysadkowego wydzielania hormonu wzrostu. Jest to inny mechanizm niż dostarczenie samego hormonu wzrostu, czyli GH: doświadczenie ocenia odpowiedź gruczołu na sygnał uwalniający. Losa i współpracownicy w 1984 r. porównywali fragmenty GRF o różnej długości, w tym GRF(1-29), z placebo u pięciu zdrowych ochotników. Obserwowali wzrost stężenia GH we krwi. Wynik opisuje odpowiedź hormonalną w określonych warunkach, a nie powszechną odpowiedź osób z zaburzoną funkcją przysadki. Nie potwierdza też utrzymującej się korzyści klinicznej. W badaniach tej osi należy odróżniać peptyd uwalniający, następujące po nim wydzielanie GH oraz dalsze parametry, takie jak insulinopodobny czynnik wzrostu I. Pomiary są powiązane, ale nie są wymiennymi dowodami korzyści.

Stan dowodów naukowych

Badania u ludzi obejmują różne populacje i schematy. Thorner i współpracownicy w 1996 r. oceniali GHRH(1-29) u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu w wieloośrodkowym badaniu otwartym. Leczenie otrzymało 110 dzieci, a 86 spełniało kryteria analizy skuteczności. Tempo wzrastania zwiększyło się względem wartości początkowej, jednak nie było równoległej grupy placebo. Vittone i współpracownicy w 1997 r. badali 11 zdrowych starszych mężczyzn przez sześć tygodni. Nocne wydzielanie GH wzrosło, natomiast IGF-I, masa ciała i zmierzony skład ciała nie zmieniły się; poprawę opisano dla wybranych pomiarów siły. Ta mała praca eksploracyjna nie dowodzi szerokiego wpływu na proces starzenia. Historia regulacyjna również dotyczy konkretnych preparatów. Dokument FDA z 2013 r. opisuje wcześniejsze dopuszczenia Geref do diagnostyki i leczenia pediatrycznego niedoboru hormonu wzrostu. W 2009 r. FDA cofnęła oba dopuszczenia do obrotu wynikające z dwóch wniosków NDA. W 2013 r. ustaliła, że wycofanie preparatów ze sprzedaży nie nastąpiło z powodów dotyczących bezpieczeństwa lub skuteczności. Ta ocena przyczyn wycofania nie oznacza obecnego dopuszczenia każdego preparatu z sermoreliną i nie nadaje produktowi badawczemu statusu zatwierdzonego leku.

Pytania dotyczące stanu badań

Czy sermorelina jest hormonem wzrostu?

Nie. Sermorelina to fragment hormonu wysyłającego sygnał do uwalniania GH. Sam GH jest innym hormonem. Mierzalny wzrost wydzielania GH po takim sygnale nie dowodzi jeszcze zmiany składu ciała, poprawy funkcjonowania ani długotrwałej korzyści klinicznej. Każdy z tych punktów końcowych wymaga odrębnej oceny.

Czy historia Geref potwierdza dopuszczenie produktu badawczego?

Nie. Dokument FDA dotyczy nazwanych preparatów, odrębnych wniosków NDA i historycznych wskazań. Odnotowuje także cofnięcie obu dopuszczeń w 2009 r. Historia zatwierdzenia nie przechodzi na inny produkt, jego skład lub przeznaczenie. Ustalenie z 2013 r., że wycofanie ze sprzedaży nie wynikało z powodów bezpieczeństwa lub skuteczności, nie potwierdza aktualnego dopuszczenia produktu badawczego.

Czy wyniki dotyczące innych analogów GHRH można przypisać sermorelinie?

Wymagałoby to wyraźnego uzasadnienia dotyczącego badanego materiału. Analog GHRH z podstawieniami w sekwencji, dłuższy fragment i GHRH(1-29)-amid nie są automatycznie tożsame. Ocena powinna wskazywać sekwencję lub analog oraz zachować informacje o pierwotnej populacji i schemacie badania. Łączenie wszystkich prac nad GHRH w jedno twierdzenie o skuteczności zaciera te różnice.

Źródła

1. Losa et al., Klin Wochenschr 1984DOI: 10.1007/BF01782473PMID: 6240568
2. Thorner et al., J Clin Endocrinol Metab 1996DOI: 10.1210/jcem.81.3.8772599PMID: 8772599
3. Vittone et al., Metabolism 1997DOI: 10.1016/S0026-0495(97)90174-8PMID: 9005976
4. FDA, Federal Register 2013, ustalenie dotyczące wycofania Geref ze sprzedaży